الگوي انتقال قدرت در سياست خارجي چين در دوره شي جين پينگ با تاكيد بر مولفه ي اقتصادي

نظريه انتقال قدرت بر مسئله پويايي نظام و چگونگي تحول قدرت در سيستم بين‌الملل تمركز دارد و ماهيت نظام بين‌الملل را داراي خصلتي سلسله مراتبي مي‌داند كه بر اساس آن منازعه و كشمكش براي كسب سلطه همواره امكان‌پذير است. ارگانسكي به‌عنوان يكي از برجسته‌ترين نظريه‌پردازان انتقال قدرت، در قالب اين نظريه امكان خيزش چين را يكي از واقعيت‌هاي نظام بين‌الملل مي‌داند و تأكيد مي‌كند كه چرخه قدرت بر اساس رشد تكنولوژيكي و در مرحله بلوغ قدرت صورت مي‌گيرد و در اين مرحله دولت‌ها منابع مختلف خود را براي انتقال قدرت به كار مي‌گيرند و لذا چين در آينده در چنين وضعيتي قرار خواهد گرفت. اين پژوهش بر اين مسئله تمركز دارد و هدف اصلي آن اين است كه مسئله خيزش چين را بر مبناي ديدگاه انتقال قدرت در دوره شي جين پينگ و با تأكيد بر 3 استراتژي اقتصادي اين كشور تبيين نمايد. بر اين اساس سؤال اصلي اين پژوهش اين است كه استراتژي‌هاي اقتصادي شي جين پينگ شامل «يك كمربند و يك جاده»، «طرح ساخت چين 2025» و «راه‌اندازي بورس نفت خام چين بر مبناي يوان» از چه جايگاهي در ديدگاه انتقال قدرت چين برخوردارند؟ طبق نتيجه اين پژوهش، اين 3 استراتژي اگرچه جنبه‌اي اقتصادي دارند اما اهداف سياسي و امنيتي كلاني را براي چين به دنبال دارند و رهبر جديد چين تلاش كرده است كه از طريق آن‌ها اهداف كلان هژمونيك و انتقال قدرت چين را پيش برد. پاسخ به سؤال پژوهش در قالب روش تحليليتوصيفي صورت پذيرفته است.