شبكه مسائل راهبردي ايران و نقش عوامل ساختاري در شكل ‌گيري آن‌ها

بر اساس اصول علمي برنامه‌ريزي و مطالعات راهبردي طرح عناوين گسترده‌اي از مسائل نه تنها راه‌گشا نيست، بلكه ممكن است موجب سردگمي در تصميم‌گيري و از بين‏ رفتن منابع محدود و كمياب كشور در تخصيص و اقدام شود. در اين پژوهش تلاش شده است كه با استفاده از نظرات كارشناسان مختلف و بهره‌گيري از نرم‌افزار ميك‌ مك و سنجش درهم‌ كنشي اين مسائل بر همديگر، مسئله‌ها را از منظر جايگاه تأثيرگذاري و تأثيرپذيري مشخص و راهي پيش پاي تصميم‌گيرندگان براي اولويت‌بندي و تصميم‌گيري قرار داد. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه سه مسئله «ناسازگاري سياست خارجي ايران با نظام بين‌الملل»، «پرونده هسته‌اي» و «مناسبات ايران و آمريكا» مهم‌ترين مسائلي هستند كه در شكل ‌گيري و تشديد ساير مسائل، نقش تأثيرگذار برجسته‌اي دارند و بيش از ساير مسائل بر امنيت ملي ايران تأثيرگذارند.