بررسي نگرش، چالشها و فعاليتهاي آموزگاران ابتدايي در مناطق عرب‌نشين و تكزبانه (مطالعه موردي استان تهران و خوزستان در سال تحصيلي 1400-1399)

هدف از اين پژوهش، بررسي و مقايسه ميزان آشنايي آموزگاران دوره ابتدايي با سند برنامه‏درسي ملي در تهران و خوزستان و بررسي نظر آنان درزمينه محتواي سند ملي برنامه‏درسي، تأثير‏ منابع آموشي به زبان فارسي در مناطق عرب نشين بر آموزش و مشكلات و چالشهاي آموزگاران ابتدايي در اين مورد و فعاليتهاي كلاسي آنان است. داده‏هاي پژوهش با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته و پرسشنامه برگرفته از تحقيقات مشابه به‏صورت ميداني گردآوري شد. 160 آموزگار كلاس اول ابتدايي خانم و آقا در تهران و خوزستان در پژوهش همكاري كردند. تحليل توصيفي داده‏ها‏ براساس آزمونهاي مختلف آماري انجام شد. مقايسه ميانگين نمره گويه‏هاي شاخص اطلاع از برنامه‏درسي ملي در آموزگاران تهران و خوزستان نشان داد، هرچند آموزگاران تهران و خوزستان از سند ملي برنامه‏درسي و محتواي آن اطلاعات و اگاهي كافي ندارند در مقايسه دو گروه مشخص شد آموزگاران تهران نسبت‏به آموزگاران استان خوزستان آشنايي بيشتري با سند برنامه‏درسي ملي و محتواي آن دارند. هم چنين نتايج مقايسه مدرسان درباره محتواي سند برنامه‏درسي ملي ارائه‏شد. براساس يافته‏هاي اين مطالعه، آموزگاران ابتدايي خوزستان تأثير محتواي زبان فارسي را بر آموزش نامطلوب ارزيابي كردند و سطح مهارت زبان فارسي آموزگاران و دانش‏آموزان را براي انتقال دانش و تدريس ناكافي دانستند و تأثير‏ زبان فارسي را بر آموزش و مشكلات در آموزگاران خوزستان بيش از حد متوسط ارزيابي كردند‏. از نظر آموزگاران خوزستان، كتابهاي زبان فارسي نه‏تنها كارآمد نيست، بلكه به مشكلات آموزشي آنها مي‌افزايد و آنان فعاليتهاي گوناگوني براي رفع اين چالش در كلاس انجام مي‏دهند.