مقايسه تكنيك Cone beam computed tomography و راديوگرافي ديجيتال داخل دهاني (Phosphor Storage Plates) در تشخيص پرفوريشن نواري كانال در دندان هاي درمان ريشه شده

سابقه و هدف: از آن‌جايي‌كه ايجاد پرفوريشن، پروگنوز درمان‌هاي ريشه را ضعيف مي‌كند، تشخيص به موقع و دقيق آن اهميت زيادي دارد. براي اين منظور ابزارهاي تشخيصي راديوگرافي مختلفي بررسي مي‌شوند تا روشي‌كه دقيق‌ترين تشخيص و كم‌ترين عوارض را دارد، انتخاب شود. لذا هدف از انجام اين مطالعه، مقايسه تكنيك Cone beam computed tomography (CBCT) و راديوگرافي ديجيتال داخل دهاني (PSP) در تشخيص پرفوريشن نواري پس از درمان اندودونتيك بود.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه آزمايشگاهي، 124دندان مولر منديبل كشيده شده انساني بعد از تهيه حفره دسترسي استاندارد و آماده‌سازي كانال مزيولينگوال با سيستم روتاري Gold Protaper تا سايز F2، به 4 گروه 31 عددي تقسيم شدند. در گروه شاهد پرفوريشني ايجاد نشد. در ديواره ديستال كانال مزيولينگوال بقيه گروه‌ها با استفاده از Gates Glidden #2 و #3 در 31 ميلي‌متري زير فوركا در سه سايز 0/5-0، 1-0/5 و 1/5-1 ميلي‌متر پرفوريشن ايجاد شد. درستي سايز پرفوريشن‌هاي ايجاد شده به‌وسيله Electronic Digital Caliper تاييد شد. كانال‌هاي مزيولينگوال به‌وسيله سيلر و گوتاپركا و با تكنيك تراكم جانبي پر شدند و به‌صورت تصادفي در دنده گاو مانت شدند. تصاوير CBCT و PSP همه نمونه‌ها توسط دو راديولوژيست ارزيابي شد و يافته‌ها با نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل آماري شدند. يافته‌ها: به ترتيب حساسيت، ويژگي و دقت PSP: 90/8، 88/7 و 90 درصد و CBCT: 95/8، 72/6 و 90 درصد بود. حساسيت CBCT بيش‌تر از PSP بود و از طرفي ويژگي PSP بالاتر از CBCT بود و هر دو از نظر آماري اختلاف معني‌دار دشتند (0/01 P).استنتاج: درشرايطي‌كه امكان تشخيص پرفوريشن نواري ريشه دركانال‌هاي پر شده توسط سيستم‌هاي متداول تصويربرداري ديجيتال پري اپيكال وجود ندارد، CBCT قابل اعتمادترين تكنيك انتخابي است.