بهينه‌سازي سطوح كود دامي و آبياري بر عملكرد گل و بنه زعفران با استفاده از طرح مركب مركزي

اين آزمايش با هدف بررسي اثر سطوح كود دامي و آبياري بر عملكرد گل و بنه زعفران با استفاده از طرح مركب مركزي با 13 تيمار و دو تكرار در مزرعه پژوهشي دانشكده كشاورزي دانشگاه فردوسي مشهد در دو سال زراعي 97-1396 و 98-1397 اجرا شد. تيمارها شامل سطوح بالا و پائين كود دامي (به ترتيب صفر و 80 تن در هكتار) و سطوح بالا و پايين آبياري‌ (به ترتيب 120 و 50 درصد نياز آبي زعفران) بود. نتايج نشان داد كه اثر جزء خطي بر قطر بنه دختري و تعداد بنه دختري در گروه وزني 8-4 گرم معني‌دار (0.05≥p) شد. اثر جزء درجه دو بر تعداد گل، وزن تر گل، وزن خشك كلاله و قطر بنه دختري معني‌دار (0.05≥p) بود. اثر متقابل دو عامل كود دامي و آبياري تنها بر وزن خشك بنه‌هاي دختري معني‌دار (0.01≥p) بود و عدم برازش در مورد هيچ كدام از صفات معني‌دار نشد كه اين امر ‌نشان‌دهنده برازش مطلوب مدل رگرسيون درجه دو كامل مي‌باشد. بيشترين وزن خشك كلاله، وزن تر گل و تعداد گل مشاهده شده در تيمار 16 تن كود دامي و 5440 مترمكعب آبياري در هكتار (به ترتيب با 0.65 و 27.75 گرم در مترمربع و 60 گل در مترمربع) به دست آمد. بالاترين وزن خشك بنه‌هاي دختري مشاهده شده در تيمار 32 تن كود دامي و 3200 مترمكعب آبياري در هكتار (با 4463.31 گرم در مترمربع) به دست آمد. ميزان بهينه مصرف كود دامي و آبياري براساس سناريوي اقتصادي كاربرد 4693.33 مترمكعب آب در هكتار و 30.12 تن كود دامي در هكتار (با شاخص مطلوبيت 0.72) محاسبه شد.