پاسخ فاكتورهاي رشدي و فيزيولوژيكي پاجوش‌هاي زرشك (Berberis vulgaris L.) تلقيح شده با باكتري‌هاي محرك رشد گياه به شوري آب آبياري

استفاده از باكتري‌هاي محرك رشد گياه (PGPR) از روش‌هاي نوين براي افزايش تحمل گياه به تنش شوري است. به‌منظور بررسي نقش باكتري‎هاي محرك رشد گياه بر رشد و برخي ويژگي هاي فيزيولوژيكي پاجوش‌هاي زرشك تحت تنش شوري، مطالعه‌اي بصورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با 3 تكرار در نهالستان اجرا شد. فاكتورهاي آزمايش شامل باكتري‎هاي محرك رشد گياه در سه سطح (شاهد (بدون تلقيح) و تلقيح با باكتري‎هاي Pseudomonas sp. P1 و Pseudomonas sp. P2) و شوري آب آبياري در سه سطح (شاهد، 6 و 12 دسي‌زيمنس بر متر از منبع كلريد سديم) بود. نتايج نشان داد كه شوري آب آبياري موجب كاهش وزن خشك برگ، غلظت كلروفيل و كاروتنوئيد، مقدار نسبي آب و نسبت پتاسيم به سديم برگ پاجوش‌هاي زرشك شد. در مقابل با افزايش شوري، مقدار پرولين و قند كل و غلظت عناصر فسفر، سديم و كلر برگ افزايش يافت. همچنين تلقيح با باكتري‎ها وزن خشك برگ، كلروفيل، كاروتنوئيد، غلظت پتاسيم، محتواي نسبي آب و نسبت پتاسيم به سديم را بويژه در شرايط شور افزايش داد. همچنين در شرايط شور، غلظت سديم، كلر، فسفر، پرولين و قند كل در برگ پاجوش‌هاي زرشك تلقيح شده با باكتري‎ها كاهش يافت. بيشترين مقدار وزن خشك برگ (0/70 گرم)، كلروفيل كل (0/92 ميلي‎گرم بر گرم وزن تر)، كاروتنوئيد (0/51 ميلي‎گرم بر گرم وزن تر)، پتاسيم برگ (0/48 درصد) و قند كل برگ ( 43/7 ميلي‎گرم بر گرم وزن خشك) از كاربرد باكتري‌هاي محرك رشد گياه در شرايط بدون تنش شوري بدست آمد. همچنين كاربرد باكتري‎ها در شرايط شور منجر به كاهش مقدار فسفر و قند كل در برگ شد. باكتري‌هاي محرك رشد گياه استفاده شده در اين پژوهش با كاهش تجمع سديم و كلر در برگ، افزايش غلظت كلروفيل و كاروتنوئيدها و افزايش مقدار فسفر و پتاسيم در برگ، موجب بهبود رشد و استقرار پاجوش هاي زرشك در شرايط شور شدند.