بررسي اثر زمان در كاربرد بيوچار كاه و كلش برنج بر ضرايب رطوبتي و هدايت هيدروليكي اشباع خاك لوم رسي

بيوچار يك تركيب آلي غني از كربن است كه در فرايند گرماكافت توليد شده و ويژگي‌‌هاي فيزيكي، شيميايي و بيولوژيكي خاك را بهبود مي‌‌بخشد. در زمينه‌ اثر زمان در كاربرد بيوچار بر ويژگي‌‌هاي فيزيكي خاك تحقيقات چنداني صورت نگرفته‌است. اين پژوهش با هدف بررسي نقش زمان در كاربرد كاه و كلش برنج و بيوچار حاصل از آن بر ضرايب رطوبتي خاك FC)، PWP و (PAWC و هدايت هيدروليكي اشباع (KS) در خاك لوم رسي انجام گرفت. آزمايش به‌صورت فاكتوريل با فاكتورهاي اصلاح‌‌كننده‌ بيوچار در سطح صفر (شاهد C)، 0.5 (B1)، 1 (B2)، 2 (B3 ) درصد وزني و اصلاح‌‌كننده‌ كاه و كلش برنج در سطح صفر (شاهد C)، 0.5 (D1)، 1 (D2)، 2 (D3 ) درصد وزني و فاكتور زمان در چهار سطح 2 (T1)، 3 (T2)، 6 (T3) و 9 (T4) ماه پس از افزودن اصلاح‌كننده‌‌ها به خاك در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار به‌‌صورت آزمايش گلخانه‌‌اي انجام شد. نتايج نشان داد كه اثر اصلي و متقابل تيمارها اثر معني‌‌داري بر ويژگي‌‌هاي مورد مطالعه دارد. با افزودن بيوچار ويژگي‌‌هايي ازقبيل رطوبت ظرفيت مزرعه (16 درصد)، آب قابل‌استفاده‌ گياه (60 درصد) و هدايت‌‌ هيدروليكي اشباع خاك (68 درصد) در زمان اول، افزايش يافت. ويژگي‌‌هايي مثل نقطه‌ پژمردگي دائم (13 درصد) نسبت‌به شاهد در زمان اول، كاهش پيدا كرد. افزودن كاه و كلش برنج ويژگي‌‌هايي از قبيل رطوبت ظرفيت مزرعه (12 درصد)، آب قابل‌استفاده‌ گياه (39 درصد) و هدايت‌‌ هيدروليكي اشباع خاك (40 درصد) نسبت‌به شاهد در زمان اول، افزايش داد و ويژگي‌‌هايي مثل نقطه‌ پژمردگي دائم (6 درصد)، نسبت‌به شاهد در زمان اول، كاهش يافت. با بررسي مقايسه‌ ميانگين‌‌ها بيشترين FC، PAWC و KS و كمترين PWP در تيمار B3T1 مشاهده شد. افزودن بيوچار به خاك مي‌‌تواند يكي از روش‌‌هاي مديريت و اصلاح خاك محسوب شود و براي افزايش پايداري ماده‌ آلي خاك و بهبود ويژگي‌‌هاي فيزيكي خاك مورد استفاده قرار گيرد.