ارزيابي كمي و كيفي آب باران استحصال‌شده از پشت‌بام براي مصارف شرب

استحصال آب باران پشت بام به عنوان منبع جايگزين مهم در مكان و زماني كه منابع آب سطحي و زيرزميني آلوده، محدود و يا به سادگي در دسترس نيستند، به شمار مي‌رود. اين پژوهش با هدف بررسي كمي و كيفي آب استحصال شده از سيستم‌هاي برداشت آب باران براي توليد آب شرب در دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي ساري صورت گرفته است. براي بررسي پتانسيل استحصال آب باران در محدوده دانشگاه، يكي از ساختمان‌هاي خوابگاه دانشجويي با مساحت سقف 850 مترمربع و ظرفيت 300 دانشجو در نظر گرفته شد. از داده‌هاي روزانه بارندگي ايستگاه دشت ناز ساري از سال 1378 تا 1397 (2000 تا 2018) به عنوان ورودي‌هاي مدل بيلان روازنه آب به منظور تعيين حجم مناسب مخزن ذخيره‌ آب باران استفاده شد. همچنين به منظور بررسي كيفيت آب جمع‌آوري شده از سقف، از خروجي بام نمونه‌برداري و برخي از پارامترهاي مهم فيزيكي، شيميايي و ميكروبي اندازه‌گيري شد. با توجه به نتايج، حجم مخزن ذخيره‌سازي با ظرفيت 30 مترمكعب و با قابليت اطمينان حجمي و زماني به ترتيب 29 و 29/5 درصد انتخاب شد. يافته‌ها نشان داد در نتيجه اجراي اين سامانه، سالانه حدود 309 مترمكعب در مصرف آب شهري صرفه جويي خواهد شد. هم چنين نتايج نشان مي‌دهد استفاده مستقيم از آب جمع‌آوري شده براي مصارف شرب داراي محدوديت مي‌باشد. بر اين اساس با توجه به ميزان آب توليدي سالانه پيشنهاد مي‌شود تا ضمن استفاده از تانك شن براي بهبود پارامترهاي فيزيكي (كدورت)، از سامانه UV براي گندزدايي و تصفيه ميكروبي استفاده شود.