جامعۀ مطلوب در اَنديشۀ امام خميني (ويژگي‎ها، موانع و راهكارها)

تحقق و ايده‎پردازي پيرامون جامعۀ مطلوب و رقم زدن سعادت بشري يكي از اهداف هميشگي رهبران و انديشمندان جوامع اسلامي بوده است. ما در اين مطالعه بر انديشۀ امام خميني تأكيد خواهيم داشت. پرسش پژوهش حاضر اين است كه مؤلفه‎هاي جامعۀ مطلوب در انديشۀ امام خميني چيست؟ ويژگي‎ها، موانع و راهكارهاي رسيدن به اين مُهم كدام است؟ بنياد معرفتي نظريۀ امام خميني، خدامحوري، جهان‎شناسي مبتني بر نظام اَحسن و انسان‎شناسي مبتني بر فطرت‎مندي و متكامل دانستن سرشت انسان است. نتايج اين مطالعه مؤيد آن است كه جامعۀ مطلوب، ناظر به سه رُكنِ انسان مُهذبِ صالحِ الهي، جامعۀ توحيدي و حكمراني اسلامي بوده و ويژگي‎هاي جامعۀ مطلوب، قانون‎گرايي، آزادي، نظارت و ايمانِ متعهدانه، عدالت اجتماعي، اعتماد، وحدت و برادري، برقراري حكومت ولايت ‎فقيه، مشاركت و مردم‎سالاري ديني است. انسان الهي واجد ايمان و عمل صالح بوده و در راستاي خودسازي و تهذيب و تزكيه مي‎پويد. اين سوژه، آبادي دنيا و مصالح اين جهاني را در پرتو سعادت اخروي و كمال و قرب الهي مي‎داند و مواهب اين جهاني براي اين سوژه مطلوبيت في‎نفسه ندارد. جامعۀ توحيدي نيز به‎مثابه امتي مسلمان تراز و مبتني بر وحدت كلمه است كه در آن، زمام عرصه‎هاي زندگى اجتماعى انسان مانند سياست، اقتصاد، حقوق، اخلاق، در اختيار دين بوده و اعتصام به حبل‎الله، هدف و جهت دينى به جامعه مي‎بخشد. حكمراني اسلامي نيز ناظر به حاكميت قانون، مشاركت مردمي، پاسخگويي، شفافيت و مسئوليت‎پذيري، كارآمدي و اثربخشي است.