ارزيابي تأثير سايكوسل و ساليسيليك اسيد برخصوصيات رشدي، فيزيولوژيك و عملكرد اسانس گياه بادرنجبويه (Melissa officinalis L.) تحت شرايط تنش خشكي

با توجه به اينكه گياه بادرنجبويه از گياهان دارويي مهم است، آزمايشي به منظور بررسي اثرات سايكوسل و ساليسيليك اسيد در شرايط تنش خشكي بر خصوصيات زراعي، بيوشيميايي و ميزان اسانس اين گياه، به صورت اسپليت پلات فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كاملاً تصادفي با سه تكرار در مزرعه‌‌اي واقع در شمال غربي ياسوج در سال‌هاي 1398 و 1399 انجام شد. تنش خشكي به عنوان عامل اصلي در سه سطح 35 (شاهد)، 70 و 90 درصد ظرفيت زراعي و فاكتور فرعي شامل سايكوسل در دو سطح (صفر و 1000 ميكرومولار) و اسيد ساليسيليك در دو سطح (صفر و 1000 ميكرومولار) بود. نتايج به دست آمده نشان داد كه محلول‌پاشي ساليسيليك اسيد و سايكوسل تأثير معني‌داري بر عملكرد اسانس، درصد اسانس، ارتفاع بوته، وزن تر و خشك اندام هوايي و وزن تر و خشك ريشه و ميزان آنزيم‌هاي سازگار كننده گياه به تنش مانند كاتالاز، پراكسيداز و مالون دي آلدئيد داشت و باعث افزايش ‌اين صفات در شرايط تنش خشكي گرديد. بيشترين ميزان عملكرد اسانس (8.1 كيلوگرم درهكتار) متعلق به تيمار 35% ظرفيت مزرعه به همراه محلول‌پاشي با سايكوسل و اسيد ساليسيليك بود. ميزان افزايش فعاليت آنزيم‌هاي كاتالاز، پراكسيداز و مالون دي آلدئيد در بالاترين سطح تنش رطوبتي به همراه محلول‌پاشي با سايكوسل و اسيد ساليسيليك نسبت به شاهد به ترتيب (73%)، (74%) و (80%) بود. بطور كلي نتايج‌ اين پژوهش نشان داد كه گياه دارويي بادرنجبويه واكنش مثبتي به محلول‌پاشي اسيد ساليسيليك و سايكوسل نشان داد و كاربرد اين مواد تأثير مطلوبي در جبران صدمات ناشي از تنش خشكي در اين گياه داشت، و مي‌توان اين نتايج را براي مناطقي با شرايط آب و هوايي منطقه مورد مطالعه پيشنهاد كرد.