رويكرد تحليل ساختار در الگوي رتبه‌بندي مؤسسات حسابرسي

صورت‌هاي مالي بخش عمده‌اي از اطلاعات موردنياز سرمايه‌گذاران و اعتباردهندگان يك شركت را ازجنبه اقتصادي تأمين مي‌كند. براساس چنين سطح اعتمادي به‌صورت‌هاي مالي، نقش حسابرسان نقشي حياتي است. حسابرسي صورت‌هاي مالي امري ضروري است، زيرا صورت‌هاي مالي حسابرسي شده مي‌تواند اين اطمينان را براي سرمايه‌گذاران و اعتباردهندگان درحفظ منابع اقتصادي فراهم نمايد كه اطلاعاتي معتبر و قابل‌اتكا در اختيار آن‌ها قرار مي‌گيرد. هدف پژوهش حاضرالگوي رتبه بندي موسسات حسابرسي با استفاده از رويكرد تحليل ساختار است. بدين منظور از تعداد 307 نفر از اعضاي جامعه حسابداران رسمي جهت تكميل پرسشنامه استفاده شد. ابتدا عوامل مؤثر بر رتبه‌بندي به 6 گروه اصلي ويژگي‌هاي فردي حسابرسان، عوامل ساختار سازماني مؤسسات حسابرسي، عوامل فرهنگي ، عوامل زمينه‌هاي اجتماعي  ، عوامل اقتصادي ، ساير عوامل مرتبط تقسيم‌بندي گرديد و در مرحله اول آزمون گرديد كه از 51 شاخص 24 شاخص آن تحت 4 عامل با اجماع اكثريت خبرگان حسابرسي مورد تأييد قرار گرفت و در مرحله دوم 24 شاخص در سطح كليه حسابداران رسمي شاغل در مؤسسات حسابرسي عضو جامعه حسابداران رسمي ايران مورد آزمون قرار گرفت و درنهايت براساس اولويت و ميزان اهميت 24 شاخص تحت 4 عامل  اقتصادي، اجتماعي، ويژگي هاي فردي، ساختاري اولويت‌بندي و رتبه‌بندي گرديد.بر اساس نتايج به‌دست‌آمده، مقادير آماره t براي همه بارهاي عاملي مرتبه دوم بالاي 1.96 است؛ بنابراين با اطمينان 95 درصد مي‌توان گفت تمام ابعاد موردبررسي تأثير معني‌داري در رتبه‌بندي مؤسسات حسابرسي دارند. به‌طوري‌كه با توجه به ضرايب مسير عوامل اقتصادي بيشترين تأثير و عوامل ساختار سازماني مؤسسات حسابرسي كمترين تأثير را در رتبه‌بندي مؤسسات حسابرسي دارند.