طراحي الگوي كنشگري ائتلاف راهبردي با كاربست رويكرد داده‌بنياد

كنشگري ائتلاف راهبردي واكنش مبتكرانه سازمان در شناسايي و پاسخگويي به فرصت‌هاي ائتلاف راهبردي است. پژوهش حاضر به دنبال آن است تا با كاربست تئوري داده‌بنياد به ارائه مدل مفهومي كنشگري ائتلاف راهبردي پرداخته و بنگاه‌هاي اقتصادي را قادر ‌سازد تا به عملكرد تجاري برتري نسبت به رقباي بالفعل حال و بالقوه آينده دست يافته و با فهم و درك برتر از محيط خود، به كسب مزيت رقابتي مناسب نائل گردند. اين تحقيق از نظر نوع‌شناسي جزء پژوهش‌هاي كيفي است و در پارادايم تفسيرگرايي قرار گرفته و جهت‌گيري آن توسعه‌اي است. داده‌ها از طريق مصاحبه‌هاي نيمه ساختارمند با 18 نفر از اساتيد دانشگاهي، كارشناسان خبره و مديران شركت‌هاي تكنولوژي‌محور (هايتك) ايراني كه سابقه ائتلاف راهبردي در فعاليت‌هاي خود دارند، جمع‌آوري شد و از طريق نمونه‌گيري نظري و گلوله برفي تا رسيدن به نقطه اشباع نظري ادامه يافت. پس از تحليل مصاحبه‌ها، در مرحله كدگذاري باز تعداد 353 كد باز مفهوم‌سازي شد و در ادامه، مفاهيم فوق در كدگذاري محوري و انتخابي در قالب 93 مقوله فرعي و 29 مقوله اصلي طبقه‌بندي شدند و در نهايت مدل مفهومي كنشگري ائتلاف راهبردي با ابعاد شرايط علّي، پديده محوري، راهبردها و اقدامات، شرايط زمينه‌اي، شرايط مداخله‌گر و پيامدها و نتايج استخراج گرديد. نتايج تحقيق مي‌تواند در شناخت عوامل و موانع رفتارهاي كنشگرا در ائتلاف‌هاي راهبردي، نقشه راه  مديران بوده و ابعاد گوناگون در حوزه‌هاي راهبردي، زمينه‌اي و مداخله‌اي را معرفي كرده و شناخت صحيحي نسبت به پيامدهاي آن ارائه كند.