استعاره مفهومي «مباحثه، جنگ است» در مناظره‌هاي تلويزيوني انتخابات رياست جمهوري 1400 ايران (براساس نظريه ليكاف - جانسون)

مناظره‌‌هاي برگزار شده در سيزدهمين دوره انتخابات رياست جمهوري، بستري را براي ارائه بينش، ارزش و آسيب‌‌شناسي فراهم ساخت كه برگرفته از عبارت‌‌هاي استعاري در جهت انتقال و انعكاس گزاره‌‌هاي مفهومي در تأمين اهداف سياسي، خواسته‌‌هاي سياسي و انگيزش احساسات مناسب فضاي ذهني مخاطبان بود و توانست با تجربه و اصطلاحات روزمره زندگي، به درك بهتر مسائل و بحران‌هاي حوزه‌‌هاي سياسي، اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي كمك كند. «جورج ليكاف» و «مارك جانسون»، با به چالش كشيدن ديدگاه‌هاي استعاره كلاسيك كه به حوزه ادبيات و بلاغت محدود شده بود اين روش را به حوزه‌هاي سياسي و فلسفي سرايت دادند و نقش استعاره‌‌ها را در مفاهيم و نه در واژه‌‌ها؛ در زندگي روزمره و نه در بين دانشمندان و اصحاب هنر و سرانجام استعاره را يك فرايند اجتناب‌‌ناپذير از انديشه و استدلال در درك بهتر مسائل مربوط به حوزه‌‌هاي گوناگون مربوط به انسان، دانستند. هدف از مطالعه حاضر پاسخ به اين پرسش اصلي است كه چه استعاره‌‌ي كليدي به صورت پنهان‌‌سازي و برجسته‌‌نمايي در اين مناظرات تلويزيوني مورد كاربرد قرارگرفته است؟ اين مقاله به روش «اكتشافي» و با استفاده از نرم‌‌افزار «تحليل داده‌‌هاي كيفي» مورد تفسير و تبيين قرار گرفته است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌‌دهد كه بحث‌‌ها معمولاً از الگوهايي پيروي مي‌‌كنند كه شبكه‌‌ي مفهومي جنگ را تا حدودي ساختاربندي نموده و از استعاره‌‌هاي زباني‌‌اي چون نفوذي، ميدان، فرمانده، خنثي‌‌سازي، قدرت، تخريب، و شكست استفاده شده است.