شبكه اكولوژيكي، رويكرد نوين حفاظت از تنوع زيستي و زيستگاه ها در مقياس سيماي سرزمين

زمينه هدف: انزواي جمعيت ها و كاهش تنوع ژنتيكي در اثر ايزوله شدن زيستگاه ها، مسئله اي قابل توجه در حفاظت از تنوع زيستي و زيستگاه ها محسوب مي شود. شبكه هاي اكولوژيكي شامل عناصر طبيعي و نيمه طبيعي اند كه در جهت نگهداري و ترميم عملكردهاي اكولوژيكي، حفظ تنوع زيستي و استفاده ي پايدار از منابع طبيعي ايجاد مي شوند. هدف از مقاله ي مروري- توصيفي حاضر، معرفي شبكه ها ي اكولوژيكي به عنوان رويكردي نوين در راستاي حفاظت از تنوع زيستي و زيستگاه ها در مقياس سيما ي سرزمين است.روش بررسي: پژوهش حاضر با روش مروري- توصيفي و از نوع كاربردي بوده، و با بهره گيري از اسناد كتابخانه اي و پايگاه هاي اطلاعات الكترونيكي و بررسي جامع مقالات متعدد انگليسي صورت گرفته است. يافته ها: نقش رويكرد نوين شبكه هاي اكولوژيكي در منابع مختلف، حفظ يكپارچگي و پايداري اكولوژيكي زيستگاه ها، حفظ فرآيند هاي اكولوژيكي، شناسايي مناطق با الويت حفاظتي، تقويت سيستم مناطق حفاظت شده، حفظ تنوع زيستي و استفاده پايدار از منابع طبيعي و مديريت زيستگاه ها ذكر شده است؛ و يك ابزار مفيد در راستاي مديريت مناطق حفاظت شده و مكمل آن محسوب مي شوند.بحث و نتيجه گيري: با توجه به كارايي و كاربرد شبكه هاي اكولوژيكي، استفاده از اين رويكرد توسط سازمان هاي دولتي و خصوصي، در راستاي بهبود وضعيت فرآيند حفاظت و مديريت زيستگاه ها وتنوع زيستي پيشنهاد مي شود. مرور مقالات و منابع متعدد خارجي در زمينه ي شبكه هاي اكولوژيكي و ارتباط آن ها با امر حفاظت نشان دهنده ي نقش آن ها به عنوان ابزار مكمل در حفاظت است.كاربرد اين رويكرد، كمك به بهبود مديريت يكپارچه ي زيستگاه ها خواهد كرد.