بررسي اثر ضدميكروبي عصاره‌هاي هيدروالكلي جفت ميوه بلوط و گل گاو زبان بر شيگلافلكسنري

زمينه و هدف: امروزه با توجه به گسترش مقاومت‌هاي دارويي و شيوع بيماري‌هاي عفوني، استفاده از گياهان دارويي افزايش يافته است. بر همين اساس در اين مطالعه اثر ضدميكروبي عصاره هيدروالكلي جفت ميوه بلوط و گل گاوزبان بر روي شيگلا فلكسنري مورد بررسي قرار گرفت. روش بررسي: در اين مطالعه، عصاره به روش خيساندن (ماسراسيون) استخراج و به وسيله دستگاه تبخيرگر چرخان تغليظ و در فور خشك شد. در ادامه اثر ضدميكروبي رقت‌هاي مختلف عصاره‌ها بر شيگلا فلكسنري به دو روش ديسك ديفيوژن و ميكروبراث دايلوشن مورد بررسي قرار گرفت و با دو آنتي‌بيوتيك سيپروفلوكسازين و تري متوپريم سولفومتوكسازول مقايسه شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه متناسب با افزايش غلظت عصاره جفت ميوه بلوط، اثر آنتي‌باكتريال آن بر روي باكتري شيگلا فلكسنري نيز افزايش داشته و در روش ميكروبراث دايلوشن MIC و MBC عصاره به ترتيب 3/9 و 7/8 ميلي‌گرم بر ميلي‌ليتر به دست آمد. در مورد عصاره گل گاو زبان، در تمامي رقت‌ها (به جز استوك اصلي عصاره، 250 ميلي‌گرم بر ميلي‌ليتر) باكتري رشد كرده و عصاره فاقد اثر ضدميكروبي بر روي شيگلا فلكسنري بود. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج حاصل از اين مطالعه، عصاره جفت ميوه بلوط اثر مهاري خوبي بر روي باكتري شيگلا فلكسنري داشته، و در مقايسه با آنتي بيوتيك‌هاي سيپروفلوكسازين، اثر مهاري مشابه و در مقايسه با تريمتوپريم سولفومتوكسازول اثر مهاري بيشتري مشاهده شد.