اثربخشي تحريك الكتريكي مستقيم مغزي ترانس‌كرانيال بر تصميم‌گيري اخلاقي و رفتار اخلاقي نوجوانان

زمينه و هدف: راهكارها و مداخلات ارتقادهنده تصميم‌گيري اخلاقي و رفتار اخلاقي از زمينه‌هاي مهم پژوهشي در بين پژوهشگران هستند. يكي از اين مداخلات، تحريك مغزي ترانس‌كرانيال (tDCS) است. هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير اين مداخله بر تصميم‌گيري و رفتار اخلاقي نوجوانان بود. روش بررسي: پژوهش حاضر از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون پس‌آزمون همراه با گروه كنترل است. 32 نفر از دانش‌آموزان دختران دوره متوسطه اول شهرستان تهران به روش تصادفي هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه 16 نفره تقسيم شدند. ابزارهاي مورد استفاده، مقياس‌هاي حساسيت اخلاقي، تصميم‌گيري اخلاقي و رفتار اخلاقي بود. تحريك مغزي با دستگاه tDCS و در نقطه قشر خلفي جانبي پيش‌پيشاني (DLPFC) مغز به صورت آنودال و يك‌طرفه در شش جلسه 20 دقيقه‌اي، با فاصله 24 ساعت از هم، با ولتاژ 2 ميلي‌آمپر اعمال شد. در پايان از هر دو گروه پس‌آزمون به عمل آمد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي تي مستقل و وابسته تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد در ميانگين نمرات تصميم‌گيري اخلاقي و رفتار اخلاقي بين گروه آزمايش و كنترل تفاوت معني‌داري وجود دارد(0001/P 0) و با توجه به اختلاف ميانگين‌ها، گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل عملكرد بهتري داشت. نتيجه‌گيري: در يك نتيجه‌گيري كلي مي‌توان بيان كرد كه يك دوره شش‌جلسه‌اي تحريك مغزي tDCS بر تصميم‌گيري و رفتار اخلاقي دانش‌آموزان دختر پايه نهم تأثير مثبت دارد. از اين‌رو لازم است اثربخشي اين مداخله با گروه‌ها و تحت شرايط مختلف بررسي شود و در صورت تكرارپذيري نتايج اين پژوهش، مدنظر مراكز مشاوره و برنامه‌ريزان قرار گيرد.