مكانيزم‌ّها و راهبردهاي تحقق مسئوليت اجتماعي در حوزه منابع انساني

مسئوليت اجتماعي سازمان ‌ها اقداماتي است كه در آن شركت‌ ها دخالت خود در فعاليت ‌هاي اجتماعي را در نظر مي ‌گيرند و اثرات مخرب كسب‌وكار بر جامعه و محيط طبيعي را كاهش مي‌ دهند. اين پژوهش به دنبال شناسايي و اولويت‌بندي مكانيزم‌ها و راهبرد‌هاي تحقق مسئوليت اجتماعي در حوزه منابع انساني در يكي از مهم‌ترين نهاد‌هاي تاثيرگذار جامعه است و از لحاظ هدف كاربردي و از نظر روش تحقيق، توصيفي  پيمايشي(ميداني) است. جامعه آماري شامل پانلي بيست و پنج نفره از خبرگان و متخصصان اين حوزه بوده اندكه از طريق نمونه‌گيري قضاوتي انتخاب شدند. براي پاسخگويي به سوال‌هاي پژوهش، با مراجعه به مباني نظري و مرور پژوهش‌هاي قبل، مكانيزم‌ها و راهبرد‌هاي تحقق مسئوليت اجتماعي شناسايي و با بهره‌گيري از روش‌هاي توصيف آماري و نظرات خبرگان و متخصصين آگاه در دو دور تكنيك دلفي‌، اين عوامل مورد شناسايي، تعديل و اصلاح قرار گرفتند. مهم‌ترين شاخص تحقق مسئوليت اجتماعي در حوزه منابع انساني را با استفاده از روش ANP فازي تعيين نموده و به اولويت‌بندي گويه‌هاي اين راهبرد‌ها با استفاده از تكنيك TOPSIS در محيط فازي پرداخته شد. طبق نظر خبرگان و تحليل‌هاي آماري، مؤثرترين ابعاد براي تحقق مسئوليت اجتماعي در جامعه آماري مورد تحقيق، «ارتباطات، شفافيت و گفتگوي اجتماعي»، «اصول تنوع و فرصت‌هاي برابر»، «آموزش و توسعه مداوم»، «پيشگيري، بهداشت و ايمني در محل كار»، «تعادل كار و خانواده»، «حفظ و جذب نيروي كار»، «حقوق و مزاياي منصفانه و اجتماعي» و «مديريت روابط كاري» به ترتيب اولويت انتخاب شدند.