بررسي رابطه رشديافتگي مديران بر اساس نظريه خودتعيين‌گري با سبك مديريت تعارض در مدارس ابتدايي

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه رشديافتگي بر اساس نظريۀ خودتعيين ‌گري با سبك مديريت تعارض در مديران مدارس زن و مرد خراسان رضوي انجام گرفته است. روش پژوهش حاضر توصيفي - پيمايشي از نوع همبستگي بود. جامعه مورد مطالعه مديران زن و مرد مدارس ابتدايي شهرستان سبزوار در سال تحصيلي 96-1395 شامل 37 مدير در مدارس ابتدايي پسرانه و 37 مدير در مدارس ابتدايي دخترانه مجموعاً 74 نفر بودند كه به ‌روش تمام ‌شماري همۀ حجم جامعه به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گرد‌آوري اطلاعات، پرسشنامه بود و سطح رشديافتگي مديران با پرسشنامه نيازهاي اساسي رواني BPNS- W (دسي و همكاران، 2001) و سبكهاي مديريت تعارض با پرسشنامه رابينز(1991) اندازه‌گيري شد. روايي ابزارها از نوع صوري و محتوايي بود و مورد تأييد اساتيد و خبرگان قرار گرفت و پايايي آنها با ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب 0/90 و 0/81 برآورد شد. براي تجزيه‌وتحليل اطلاعات از روشهاي آمار توصيفي و استنباطي از جمله آزمون همبستگي پيرسون با به‌كارگيري نرم‌افزارSPSS نسخه 21 استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان داد كه ميان رشديافتگي مديران و نيز هر يك از سه مؤلفه آن رابطه وجود دارد و هرچه ميزان رشديافتگي مديران زن بالاتر باشد، ميزان استفاده آنان از سبك رقابت، سبك اجتناب و سبك مدارا در مديريت تعارض بيشتر خواهد بود. رابطه معناداري ميان رشديافتگي و ساير سبكهاي مديريت تعارض وجود نداشت. همچنين ميان رشديافتگي و همۀ سبكهاي مديريت تعارض در مردان رابطۀ معنادار وجود داشت، به‌طوري‌كه هرچه ميزان رشديافتگي مديران بالاتر باشد، ميزان استفاده آنان از سبكهاي مديريت تعارض بيشتر خواهد بود.