بررسي كاركرد نظريه‎هاي اقتصاد كلان متعارف در ايران

شكل‎گيري نظريه‎هاي اقتصاد كلان نتيجه تحليل و تبيين رفتارهاي اقتصادي افرادي است كه در چارچوب مكتب فكري سرمايه‎مداري عمل مي‎كنند. مباني فكري و ساختارهاي حاكم بر اقتصاد سرمايه‎داري مانند نوع مالكيت، نوع حكمراني منشأ شكل‎گيري رفتارها و پيدايش نهادهاي خاص مانند نهاد بانك و بازار سرمايه شده، اين رفتارها و نهادها در طي زمان با بحران‌هاي خاص مواجه و نظام فكري سرمايه‎مداري در مقام رفع مشكل به مكتب و به دنبال آن نظريه جديد اقتصاد كلان رسيده است؛ به عبارت ديگر، نظريه‎هاي اقتصاد كلان در مقام رفع بحران و حل مسئله غرب بوده است و در مباني، ساختارها و نهادهاي نظام سرمايه‎داري ريشه دارد. اكنون پرسش اين است كه آيا نظريه‎هاي مذكور مي‎تواند براي اقتصاد ايران و حل مشكلات آن كارا و موفق عمل كنند؟ براي پاسخ به اين پرسش با روش تجربي−تطبيقي به بررسي نظريه‎هايي پرداخته كه با توجه‎ به فضاي حاكم در نظام سرمايه‎داري شكل‎گرفته‎اند و سپس ساختارها، وضعيت و نهادهاي حاكم بر اقتصاد ايران در همان فاصله زماني بررسي شده است. نتايج نشان مي‎دهد رفتارهايي كه براساس مباني، فضا و ساختارهاي نظام سرمايه‎داري شكل مي‎گيرد و به شكل‎گيري نظريه‎هاي اقتصاد كلان متعارف مي‌انجامد؛ به طور ماهوي با رفتارهايي كه در اقتصاد ايران شكل مي‎گيرد، متفاوت است. پس اين نظريه‎ها به صورت عمومي و مطلق قابل نسخه‎برداري براي اقتصاد ايران نمي‎باشند.