بررسي چسبندگي كانديدا آلبيكنس به دو نوع مختلف رزين آكريلي

زمينه و هدف: استوماتيت ناشي از دندان مصنوعي يك عفونت شايع در استفاده كنندگان از پروتز كامل يا پارسيل است. از عوامل بسيار مهم در ميزان چسبندگي كانديدا آلبيكنس، خصوصيات سطحي و شيميايي مواد سازنده بيس دنچر است. مطالعه حاضر با هدف بررسي خشونت سطحي و ميزان چسبندگي كانديدا آلبيكنس به دو نوع مختلف رزين آكريلي انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه آزمايشگاهي، از هريك از آكريل هاي ورتكس و ايواكلار 16 نمونه تهيه شد. خشونت سطحي نمونه ها توسط پروفايلومتر اندازه‌گيري شد. سپس نمونه ها در سوسپانسيوني از كانديدا آلبيكنس قرار داده شدند. پس از انكوباسيون و رنگ آميزي با آكريدين اورنج، شمارش سلول‌هاي مخمري چسبيده‌ شده به ديسك‌هاي آكريلي با استفاده از ميكروسكوپ فلورسنت انجام شد. داده ها با ازمون Ttest، مورد تجزيه و تحليل آماري قرارگرفتند. ملاحظات اخلاقي: اين مقاله با كد IR.ARAKMU.REC.1397.283 مورد تاييد كميته اخلاق دانشگاه علوم پزشكي اراك مي باشد. يافته ها: تفاوت آماري معناداري در خشونت سطحي بين دو گروه مطالعه وجود نداشت (P=0/311). با اين وجود، كلونيزاسيون كانديدا آلبيكنس در آكريل ايواكلار به طور معني‌داري كمتر از آكريل ورتكس بود (P=0/000). نتيجه‌گيري: تفاوت در توپوگرافي سطحي و خواص فيزيكي و شيميايي آكريل هاي ورتكس و ايواكلار، بر چسبندگي كانديدا آلبيكنس بر روي اين دو آكريل تاثير گذار است.