شناسايي عوامل موثر بر تاب آوري سازماني با رويكرد فراتركيب

هدف: امروزه سازمان‌ها براي توسعه بايستي بتوانند در برابر نوسانات و چالش‌ها پيشرو، سازگار و مقاوم باشند، از اين رو آشنايي با مفاهيم بنيادي تاب‌آوري و توسعه آن براي همه سازمان‌ها از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. در اين راستا هدف اساسي مقاله حاضر شناسايي عوامل تاثيرگذار بر تاب‌آوري سازماني است. طراحي/ روش‌شناسي/ رويكرد: اين پژوهش با استفاده از روش كيفي فراتركيب انجام شده است تا بتواند يافته‌هاي مطالعات صورت گرفته در اين خصوص را به صورت نظام‌مند بررسي نمايد. ابزار گردآوري داده‌ها و اطلاعات اين مقاله اسناد موجود در اين حوزه در سايت‌هاي الكترونيكي معتبر در بازه زماني 2015 تا 2019  و شامل 34 مقاله بود. شيوه تحليل داده‌ها كدگذاري باز بوده است. يافته‌هاي پژوهش: در اين پژوهش تعداد 340 كد شناسايي گرديد و سپس كدهاي شناسايي شده بر اساس ميزان تشابه مفهومي دسته‌بندي و تركيب شدند. بر اين اساس، كدهاي استخراج شده در قالب 24 مولفه و مولفه‌هاي شناسايي شده در قالب  8 بعد طبقه‌بندي شدند. محدوديت‌ها: مفهوم تاب‌آوري در زمينه‌هاي مختلف از جمله روانشناسي؛ علوم زيست‌محيطي؛ نظريه سيستم؛ فناوري اطلاعات، مديريت استراتژيك و غيره به كار رفته است، از اين رو استخراج مقالات مرتبط با «تاب‌آوري در سازمان» نياز به اختصاص زمان بيشتري دارد. پيامدهاي عملي: احصاء عوامل موثر بر تاب‌آوري سازماني مي‌تواند باعث افزايش توان سازگاري و انطباق‌پذيري سازمان در مواجهه با شرايط پيچيده محيطي و بحران شود. ابتكار يا ارزش مقاله: دستيابي به مدلي جامع براي تاب‌آوري سازماني با استفاده از روش فراتركيب از نوآوري‌هاي اين پژوهش است كه مي‌تواند به عنوان الگويي براي ساير پژوهش‌ها مورد استفاده قرار گيرد.