تبيين ژئوپليتيكي عوامل تنش و منازعه در بروز جنگ تحميلي عراق عليه ايران

تنش و منازعه ميان دو كشور و يا واحدهاي سياسي در ابعاد مختلف داخلي، ملي، منطقه‌اي و جهاني قدمتي طولاني و سابقه‌اي به درازاي عمر بشر دارد. بدون ترديد يكي از عوامل مهم تنش و منازعه ميان واحدهاي سياسي، جغرافيا و ژئوپليتيك است. دولت‌مردان كشورهايي كه با محدوديت‌هاي ژئوپليتيكي روبه‌رو هستند؛ براي تغيير اين وضعيت، غالباً ديدگاه‌هاي توسعه‌طلبانه‌ داشته و مستعد وقوع تنش و منازعه هستند. جنگ هشت‌ساله عراق عليه ايران نيز يكي از مهم‌ترين جنگ‌هاي دوره معاصر است كه تا حد زيادي متأثر از ژئوپليتيك و عامل جغرافيا بوده است. هدف اين پژوهش، بررسي و تبيين عوامل ژئوپليتيكي تنش و منازعه در بروز جنگ تحميلي عراق عليه ايران بر طبق نظريات تنش و منازعه است. در واقع، پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به اين سؤال است كه مهم‌ترين عوامل ژئوپليتيكي تنش و منازعه ميان ايران و عراق براساس نظريات تنش و منازعه كدامند؟ اين پژوهش براساس ماهيت و روش، توصيفي- تحليلي محسوب مي‌شود. اطلاعات مورد نياز به شيوه اسنادي و با مراجعه به منابعي چون كتب، مقالات و گزارش‌هاي معتبر گردآوري شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه براساس نظريات تنش و منازعه پيتر هاگت، جان ام كالينز، ادوارد لوتواك، ساموئل هانتينگتون و محمدرضا حافظ‌نيا؛ عوامل سرزميني و قلمرويي، ژئواكونوميك، ژئوكالچر، هيدروپلتيك، سياسي و ژئواستراتژي مهم‌ترين عوامل تنش و منازعه ميان ايران و عراق بوده و باعث بروز جنگ تحميلي شده است.