تغيير فعاليت‌هاي فيزيولوژيك بادام زميني در واكنش به رژيم‌هاي مختلف آبياري و كاربرد برگي اتانول

به‌منظور ارزيابي فعاليت‌هاي فيزيولوژيك بادام زميني در واكنش به رژيم‌هاي مختلف آبياري و كاربرد برگي اتانول آزمايشي در طي فصل زراعي 1398 و 1399 به‌صورت كرت‌هاي خرد شده در قالب بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در مزرعه آزمايشي مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي استان گيلان اجرا گرديد. فاكتورهاي آزمايشي شامل چهار سطح رژيم آبياري پس از 25، 50، 75 و 100 ميلي‌متر تبخير از تشتك تبخير كلاس A به‌عنوان كرت اصلي و سه سطح اتانول 10، 20 و 30 درصد حجمي به‌عنوان كرت فرعي بود. اثر متقابل بين رژيم آبياري × الكل اتانول بر تمامي صفات اندازه‌گيري شده در بادام زميني در سطح احتمال يك درصد معني‌دار گرديد. تنش خشكي سبب كاهش عملكرد دانه در واحد سطح، شاخص كلروفيل برگ و رطوبت نسبي برگ‌ در بادام زميني گرديد ولي، تنش خشكي ميزان پرولين، قندهاي محلول، پروتئين محلول، آنتوسيانين‌ها و فعاليت آنزيم‌هاي كاتالاز، سوپراكسيدديسموتاز و پراكسيداز را افزايش داد. بيشترين عملكرد دانه (3275 كيلوگرم در هكتار) بادام زميني در واكنش به رژيم آبياري پس از 25 ميلي‌متر تبخير از تشتك تبخير كلاس A همراه با كاربرد برگي اتانول با غلظت 20 درصد حجمي به‌دست آمد. به‌طور كلي نتايج نشان داد كه كاربرد برگي اتانول مي‌تواند در راستاي ارتقاي عملكرد دانه و افزايش مقاومت بوته‌هاي بادام زميني در مقابل تنش خشكي تحت شرايط اقليمي مشابه قابل توصيه ‌باشد.