مسئوليت مدني مادر در قبال اعمال زيان‌آور كودك در فضاي سايبر

پژوهش حاضر باهدف تبيين و تحديد مسئوليت مادر در مقابل اعمال زيان‌آور كودك در فضاي سايبر، به‌روش توصيفي از نوع اسنادي انجام و اطلاعات پژوهش بابررسي و مطالعه منابع مكتوب در موضوع مربوطه جمع‌آوري و تحليل شد. با بررسي‌هاي انجام شده در پژوهش‌هاي پيشين مشخص شد تاكنون مطالعه‌ايي با موضوع پژوهش حاضر انجام نشده است. يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان داد كه مطابق اصول فقهي- حقوقي، مادر در جايگاه يكي از والدين، واجد حق و تكليف حضانت كودك است. رعايت اين تكليف محدود به محيط فيزيكي نيست و در فضاي سايبر نيز بايد اجرا شود؛ چراكه به‌موجب ماده 7 قانون مسئوليت مدني ممكن است مادر در قبال اعمال زيانبار كودك، مسئول شود. با لحاظ شرايط ويژه مادر از جمله نداشتن ولايت قانوني بر كودك، تلاش وي براي امرار معاش (در فرض نبود همسر)، دانش كمتر برخي بانوان از فضاي سايبر در قياس با آقايان و نيز شرايط و ويژگي‌هاي خاص اين فضا، به‌نظر مي‌رسد كه تعديل مسئوليت مادر در قبال اعمال زيانبار كودك در فضاي سايبر منطقي و لازم است. همچنين نتايج پژوهش نشان داد كه حكم به مسئوليت به‌ميزان تقصير مادر در فرض همراهي همسر با او و نيز لحاظ شرايط خاص مادر و فضاي سايبر، در احراز تقصير مادر، با اصول و قواعد فقهي و حقوقي سازگار بوده و قابل پيشنهاد است.