ارزيابي ناراحتي و كاربردپذيري كفش ايمني در صنايع استان مازندران

اهداف: تأمين ايمني نيروهاي انساني در صنايع، از اهميت بالايي برخوردار بوده و كفش ايمني يكي از رايج‌ترين تجهيزات حفاظت فردي مي‌باشد كه وظيفه‌ي حفاظت از پا در برابر خطرات بالقوه را دارد. هدف از اين مطالعه، ارزيابي ناراحتي و كاربردپذيري كفش ايمني در صنايع مختلف استان مازندران جهت يافتن خلأهاي موجود در طراحي و بهبود طراحي كفش‌هاي ايمني مي‌باشد.روش ‌‌‌كار: اين مطالعه از نوع مقطعي بوده و در سال ۱۴۰۰ انجام گرديده است. كاركنان ۱۱ شركت صنعتي مختلف كه از ۷ ويژند كفش ايمني استفاده مي‌كردند، در اين پژوهش وارد شدند و به دو پرسش‌نامه‌ي محقق ساخته (Local Perceived Discomfort) LPD (ناراحتي و رضايت كلي) و (Safety Footwear Usability Questionnaire) SFUQ (كاربردپذيري) پاسخ دادند. آناليز داده‌ها با آزمون‌هاي آماري ميانگين، انحراف استاندارد، ضريب همبستگي رتبه‌اي Spearman، ضريب همبستگي Pearson و آزمون ANOVA انجام گرديد. يافته‌ها: ۲۲۶ نفر مرد با ميانگين سني ۷/۴ ± ۳۶/۳۳ سال در اين مطالعه وارد شدند. بيشترين ناراحتي و ضعيف‌ترين كاربردپذيري، كفش ويژند G (۳/۳ و ۳/۹۹) و كم‌ترين ناراحتي و قوي‌ترين كاربردپذيري، كفش ويژند A (۱/۲ و ۵/۳۵) از سوي شركت‌كنندگان اعلام گرديد. در مجموع بيشترين رضايت از ويژند A و كم‌ترين رضايت از ويژند G بيان شد. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد كه مشكل عمده در راحتي و كاربردپذيري، احتمالاً وابسته به قالب كفش مي‌باشد، چون سازندگان كفش‌هاي ايمني، قالب‌ها را از خارج از كشور وارد مي‌نمايند كه متناسب با مشخصه‌هاي آنتروپومتري پاي كاربران ايراني نمي‌باشد.