كنترل توان و شكل دهي بيم در رادارهاي آرايه فازي اكتيو با هدف دست‌يابي به احتمال شنود كم و با فرض عدم قطعيت در جهت شنودگر

در اين مقاله شكل‌دهي بيم و توان اختصاصي به ماژولهاي فرستنده گيرنده رادارهاي آرايه فازي اكتيو به گونه اي بهينه‌سازي شده است ‏تا احتمال شنود رادار با فرض عدم قطعيت در جهت شنودگر كمينه گردد. مسئله كمينه‌سازي احتمال شنود به صورت تحليلي حل ‏شده است و براي ضرايب شكل‌دهي بيم طرح‌هاي مختلفي پيشنهاد شده است. بدين منظور مساله بهينه‌سازي از دو ديدگاه متفاوت ‏طرح و بعد از تحليل رياضي، فرمول بسته‌اي همراه با الگوريتم تكراري‎ ‎ابتكاري براي تعيين ضرايب شكل دهي بيم ارائه گرديده است. ‏عملكرد الگوريتم هاي پيشنهادي از لحاظ احتمال شنود رادار و زمان محاسبات با الگوريتم عددي ‏Barrier‏ و‎ ‎رادار كلاسيك كه بدون ‏در نظر گرفتن احتمال شنود در پي بيشينه كردن احتمال آشكارسازي اهداف است به عنوان معيار مورد مقايسه قرار گرفته است. نتايج ‏شبيه سازي نشان مي دهد الگوريتم هاي پيشنهادي نه تنها احتمال شنود رادار را در كل راستاي محتمل حضور شنودگر به شكل ‏قابل ملاحظه‌اي كاهش مي‌دهند بلكه قيد احتمال آشكارسازي مطلوب و بودجه توان هر ماژول فرستنده گيرنده را نيز رعايت مي‌كنند‎.‎‏ ‏الگوريتم پيشنهادي هم از لحاظ ميزان احتمال شنود و هم از لحاظ پيچيدگي محاسباتي بهتر از الگوريتم معيار عمل مي‌كند.‏