اثربخشي درمان هيجان مدار بر شكست عشقي و رضايت از زندگي در دانشجويان دانشگاه آزاد رودهن

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان هيجان مدار بر شكست عشقي و رضايت از زندگي در دانشجويان دانشگاه آزاد رودهن انجام شد. روش پژوهش، شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان مشغول به تحصيل در دانشگاه آزاد رودهن در سال تحصيلي 1400-1399 بودند كه با استفاده از نمونه گيري خوشه اي40 نفر دانشجوي دختر و پسر انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند (هر گروه 20 نفر). سپس گروه آزمايش به مدت 10 جلسه 2 ساعته تحت  درمان هيجان مدار قرار گرفتند. در اين مطالعه، ابزار جمع آوري اطلاعات پرسشنامه هاي شكست عشقي (راس، 1999) و رضايت از زندگي (داينر و همكاران، 1985) بود كه قبل و بعد از درمان، اجرا گرديد. داده هاي جمع آوري شده، با استفاده از نرم افزار Spss نسخه 25 و روش آماري تحليل كوواريانس چندمتغيره تجزيه و تحليل شدند. نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه درمان هيجان مدار گروهي، باعث كاهش معنادار نشانگان شكست عشقي و افزايش رضايت از زندگي در مرحله پس آزمون نسبت به پيش آزمون در گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل شد (001/0 p). بنابراين مي توان از اين درمان به عنوان يك درمان مكمل در كنار ساير درمان هاي روان شناختي براي بهبود نشانگان شكست عشقي و افزايش رضايت زندگي اين افراد استفاده گرد.