اثربخشي برنامه آموزش خانواده بر پيوند والديني و رفتارهاي پرخطر نوجوانان

زمينه و اهداف: دوران نوجواني با احساس‌هاي متناقض، تحريكات فيزيولوژيكي و عواطفي پرتنش همراه است و تعارض‌هاي گوناگوني در رابطه والد نوجوان ايجاد مي‌شود. اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي برنامه كلاس‌هاي آموزش خانواده بر پيوند والديني و رفتارهاي پرخطر نوجوانان است.روش بررسي: در اين پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه شاهد، تعداد 30 نفر از دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهرستان بابل در سال تحصيلي 99-1398 داراي رفتارهاي پرخطر و مادرانشان با روش نمونه‌گيري غيرتصادفي هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه 15 نفري آزمايش و شاهد قرار گرفتند. گروه آزمايش برنامه آموزش خانواده را طي ۸ جلسه 120 دقيقه‌اي به صورت هفتگي دريافت نمود. قبل و بعد از مداخله، پرسشنامه پيوند والديني و پرسشنامه رفتارهاي پرخطر در هر دو گروه اجرا شد. داده‌ها از طريق آزمون كوواريانس مقايسه و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج اين تحقيق نشان داد كه برنامه كلاس‌هاي آموزش خانواده موجب افزايش پيوند والديني و كاهش رفتارهاي پرخطر نوجوانان شده است (0.001 p).نتيجه‌گيري: مطالعه نشان داد كه از برنامه كلاس‌هاي آموزش خانواده مي‌توان در جهت بهبود مشكلات نوجوانان داراي رفتارهاي پرخطر استفاده كرد.