سنجش و رتبه ‏‏بندي ابعاد مشاركت ساكنان سكونتگاه ‏هاي غيررسمي كلانشهر تهران (مطالعه موردي: محله اسلام ‏آباد تهران)

ابعاد مشاركت شهري امروزه به يكي از اجزاي لاينفك سيستم‏هاي مديريت شهري مبدل شده است. در اين ميان ميزان مشاركت ساكنين سكونتگاه‏هاي خودروي شهري بيش از ساكنين ساير نقاط شهري حائز اهميت مي‏باشد. چراكه ساكنين سكونتگاه‏هاي غيررسمي داراي روحية اجتماع‏پذيري بالايي بوده و به تبع آن علاقه‏مند به مشاركت در امور محلة خود مي‏باشند. از اين حيث پژوهش حاضر، به سنجش و رتبه‏بندي ابعاد مشاركت ساكنين سكونتگاه‏هاي غيررسمي كلانشهر تهران با مطالعة موردي محلة اسلام‏آباد پرداخته است. روش پژوهش، توصيفيتحليلي بوده و به منظور تجزيه و تحليل داده‏ها از نرم‏افزار SPSS16 و جهت آزمودن فرضيات از آزمون‏هاي آماري فريدمن، كروسكال واليس و مانويتني بهره‏گيري شده است. داده‏هاي پژوهش با بهره‏گيري از مطالعات كتابخانه‏اي و بررسي ميداني گردآوري شده و حجم نمونه هم طبق فرمول كوكران معادل 370 نفر برآورده شده است. شاخص‏هاي تعيين شده در اين پژوهش به ترتيب شاخص روحيرواني ، اجتماعي ، اقتصادي و مديريتي هستند. نتايج تحليل داده‏ها و پرسش نامه‏ها حاكي از آن است كه از نظر ساكنين محلة اسلام‏آباد تهران در ميان مؤلفه‏هاي مورد مطالعه، مؤلفة مديريتي بيشترين اهميت را دارد و در ميان شاخص‏هاي مورد مطالعه، شاخص ميزان استرس و فشارهاي رواني داراي بيشترين اهميت مي‏باشد و همچنين از نتايج ديگر پژوهش مي‏توان به عدم وجود رابطه ميان وضعيت تحصيلات و وضعيت تأهل ساكنين با ميزان مشاركت آنان اشاره نمود. به طور كلي مي‏توان گفت ميزان مشاركت ساكنين پايين‏تر از حد متوسط (2.13) مي‏باشد.