ميزان انگ، تبعيض و اظهار عملكردهاي تبعيض‌آميز دانشجويان پرستاري در مواجهه با بيماران مبتلا به ايدز

زمينه و هدف: اعتقادات و نگرش‌هاي متفاوت افراد، گاهي منجر به اشكال مختلفي از انگ و تبعيض در برابر يك گروه با اعتقادات متفاوت مي‌شود. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان انگ و تبعيض و اظهار عملكردهاي تبعيض‌آميز دانشجويان پرستاري دانشگاه آزاد اسلامي اروميه در مواجهه با مبتلايان به HIV/AIDS انجام گرفته است. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي -مقطعي، 90 دانشجوي پرستاري ترم 5 و 6 دانشگاه آزاد اسلامي اروميه به‌صورت سرشماري انتخاب و با استفاده از پرسش‌نامه رفتار و مراقبت‌هاي حرفه‌اي از بيماران مبتلا به ايدز بررسي شدند. به‌منظور تحليل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS 16 و آزمون‌هاي آماري توصيفي استفاده گرديد. يافته‌ها: 76/7 درصد بر اين باور بودند كه مي‌توانند به دليل حفظ سلامت خود و خانواده‌شان از ارائه خدمت به بيماران مبتلا به ايدز امتناع كنند. 55/5 درصد دانشجويان ترس از مبتلا شدن را مهم‌ترين نگراني در درمان مراقبتي از بيماران مبتلا به ايدز مي‌دانستند. 7/8 درصد دانشجويان اظهار كردند كه از ارائه درمان مراقبتي به بيمار مبتلا به ايدز امتناع كردند.. نتيجه‌گيري: افزايش ميزان انگ و تبعيض دانشجويان پرستاري نسبت به بيمار مبتلا به ايدز مي‌تواند به علت ترس از مبتلا شدن و كمبود وسايل پيشگيرانه باشد، ارائه آموزش‌هاي مناسب، تقويت انگيزه‌هاي مادي و معنوي و اتخاذ قوانين جديد در اين زمينه پيشنهاد مي‌شود.