كنترل آهنگ رشد آبكند‌ها با استفاده از محلول اشباع آهك

فرسايش آبكندي فرآيند مهم و عمده تخريب اراضي و از مهم ترين منابع فرسايش و توليد رسوب در كشور محسوب مي شود. هدف از اين پژوهش، تعيين تأثير محلول سيرشده آهك در كاهش آهنگ رشد آبكند ها بود. پس از مكان يابي دو آبكند فعال با خصوصيات فيزيوگرافي و خاك شناسي مشابه در يكي از مناطق آبكندي استان تهران و ثبت مشخصه هاي فيزيوگرافي و خاك شناسي، يكي به عنوان شاهد و ديگري به عنوان تيمار در نظر گرفته شد. اثر حجم محلول سيرشده آهك و زمان نگهداشت در اصلاح مقاومت تك‌محوري خاك آبكند، مورد بررسي و آزمايش قرار گرفت. براي تزريق محلول آهك، يك حوضچه نواري پيرامون آبكند، ايجاد و به ميزان حجم بهينه محلول سيرشده آهك در سطح حوضچه تخليه شد. سپس در دوره هاي شش ماهه رشد طولي و حجمي آبكند ها تعيين و نتايج با يكديگر مقايسه شد. نتايج تأثير حجم محلول سيرشده آهك بر مقاومت خاك آبكند در زمان نگهداري ثابت، نشان داد كه حداكثر افزايش مقاومت خاك به ميزان 420% نمونه شاهد، با تزريق 40 برابر حجم تخلخل خاك به دست آمد. نتايج بررسي تأثير زمان نگهداري بر ميزان افزايش مقاومت خاك، حداكثر افزايش مقاومت در دوره نگهداري 60 روز و به ميزان 400% را نشان داد. همچنين، آبكند تثبيت‌شده 58% كاهش رشد طولي و 83% كاهش رشد حجمي داشت.