اثربخشي آموزش بازي‌هاي بومي-محلي بر اساس تركيبي از رويكردهاي تدريس بازي براي فهميدن و حس بازي بر تبحر حركتي دانش‌آموزان

مقدمه: در سال‌هاي اخير، علاقه قابل‌توجهي به تحول آموزش تربيت‌بدني از رويكرد خطي به رويكرد غيرخطي وجود داشته است. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي بازي‌هاي بومي‌-محلي با روش‌هاي آموزشي تدريس بازي براي فهميدن و حس بازي بر تبحر حركتي دانش‌آموزان انجام شد. روش پژوهش: اين پژوهش از نوع نيمه‌تجربي و با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون بود كه به‌شكل ميداني انجام شد. پنجاه و پنج دانش‌آموز دختر (10-11سال) به‌صورت تصادفي به چهار گروه تدريس بازي براي فهميدن، حس بازي، تركيب رويكرد تدريس بازي براي فهميدن و حس بازي و گروه سنتي تقسيم شدند. آزمودني‌ها به مدت 12 هفته، هر هفته 3 جلسه يك ساعته مطابق رويكرد آموزشي گروه خود به تمرين پرداختند. از آزمون برونيكس-اوزورتسكي براي ارزيابي تبحر حركتي كودكان استفاده شد.يافته‌ها: نتايج تحليل واريانس مركب تفاوت معناداري را بين پيش‌آزمون و پس‌آزمون سه گروه اول نشان داد به‌طوري كه مي‌توان گفت در مهارت حركتي درشت گروه تركيبي با 79% تغييرات، در مهارت حركتي ظريف و تبحر حركتي كل گروه تدريس بازي براي فهميدن به ترتيب با 84 درصد و 85 درصد از تغييرات بيشترين نمره را كسب كردند. در حالي‌كه آموزش سنتي تأثير معناداري در متغيرهاي مورد بررسي نداشت.نتيجه‌گيري: مي‌توان نتيجه گرفت كه استفاده از رويكرد تركيبي مي‌تواند تبحر حركتي كودكان را به طور همزمان بهبود بخشد. مطالعه حاضر نشان مي‌دهد كه مدل‌هاي آموزش تدريس بازي براي فهميدن و حس بازي درقالب بازي‌هاي بومي-محلي روش تمريني مناسبي براي ارتقاء تبحر حركتي در دانش‌آموزان هستند و به‌نظر مي‌رسد اين رويكردها قابليت انتقال به ساير مقاطع تحصيلي را دارند.