مطالعۀ تطبيقي محرمانگي اطلاعات پزشكي متوفيان

محرمانگي اطلاعات پزشكي، اصلي است كه در نظام‌هاي حقوقي متعدد مورد پذيرش قرار گرفته، اما تمام مباحث حول محور حفظ اطلاعات پزشكي بيماران زنده بوده است؛ به همين دليل در لزوم حفظ يا عدم حفظ اطلاعات پزشكي متوفيان ترديد وجود دارد. عدم شفافيت قوانين نيز به اين موضوع دامن زده است. از سوي ديگر، مرگ عنصري است كه موجب دشواريِ تسريِ احكام اصل محرمانگي اطلاعات پزشكي بيماران زنده به متوفيان مي‌شود، زيرا انسان فوت‌شده نيازي به حفظ اطلاعات پزشكي خود ندارد. مگر نه آن است كه او به خاك تبديل شده و خاك، نه آسيب مي‌زند و نه آسيب مي‌بيند؟! به بيان ديگر، او آگاهي و احساس ندارد، پس دليل اينكه بايد از اطلاعات پزشكي او حمايت كنيم چيست؟ اما موضوع به اين سادگي نيست و منفعت عمومي زندگان مي‌تواند مهم‌ترين عامل توجيه حفظ اطلاعات پزشكي متوفا باشد. با اين حال، به نظر مي‌رسد كه اصل يادشده مطلق نبوده، در مواردي استثناپذير است؛ چراكه تعصب بر اصل محرمانگي گاه سلامت و امنيت عمومي جامعه را به‌خطر مي‌اندازد. در اين نوشتار ضمن بررسي وجود يا نبود محرمانگي در خصوص متوفيان، به تحليل مباني، استثناها و بيان نحوۀ انعكاس اين اصل در نظام‌هاي حقوقي انگليس، امريكا و ايران مي‌پردازيم.