پيش‌بيني كيفيت خواب در نوجوانان بر اساس نگرش ناكارآمد درباره خواب، روان‌آزردگي گرايي، اعتياد به اينترنت و حساسيت اضطرابي با ميانجي‌گري راهبردهاي تنظيم هيجان و ذهن‌آگاهي

زمينه: اگر چه عوامل متعددي در سطح شناختي، صفات شخصيت، هيجاني و رفتاري با كيفيت خواب نوجوانان مرتبط شده اند اما تصوير جامعي در مورد آن ها وجود ندارد. هدف: هدف پژوهش حاضر پيش‌بيني كيفيت خواب بر اساس نگرش ناكارآمد به خواب، روان‌آزردگي گرايي، اعتياد به اينترنت و حساسيت اضطرابي با ميانجي‌گري راهبردهاي تنظيم هيجان و ذهن‌آگاهي در نوجوانان بود. روش: پژوهش حاضر از نوع مدل‌يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري كليه نوجوانان دختر و پسر دوره متوسطه دوم شهرستان دامغان در سال تحصيلي 1400-1399 بودند كه به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي 329 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي اندازه گيري متغيرها از مقياس باورها و نگرش‌هاي ناكارآمد درباره خواب (مورين و همكاران،1993)، پرسشنامه پنج عاملي شخصيت نئو (كوستا و مك كري، 1989)، پرسشنامه اعتياد به اينترنت يانگ (1998)، شاخص حساسيت اضطرابي (ريس، پترسون، گارسكي و مك نالي، 1986)، پرسشنامه راهبردهاي تنظيم هيجان كودكان (گراس و جان، 2003)، پرسشنامه ذهن آگاهي (رايان و براون، 2003) و پرسشنامه كيفيت خواب (بويس و همكاران، 1989) استفاده شد. داده ها با آزمون همبستگي پيرسون و معادلات ساختاري تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد كه ذهن آگاهي و راهبردهاي سازگارانه و ناسازگارانه تنظيم هيجان در ارتباط بين روان آزردگي‌گرايي، حساسيت اضطرابي، نگرش ها و باورهاي ناكارآمد به خواب، اعتياد به اينترنت و كيفيت خواب نقش ميانجي دارد (0/001 P).نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه مي‌توان گفت مدل ساختاري پژوهش از برازش مطلوبي برخوردار بود و ازاين رو به درمانگران باليني متخصص حوزه سلامت نوجوانان توصيه مي شود در مداخلات نقش اين مؤلفه ها را مدنظر قرار دهند.