نقش فراشناخت، تحمل ابهام و انعطاف پذيري روانشناختي در پيش بيني تاب آوري

زمينه: تحقيقات نشان مي دهد فراشناخت، تحمل ابهام و انعطاف‌پذيري روانشناختي با رفتار تاب آوري در ارتباط هستند. اما در زمينه‌ي گستره مطالعات بومي پژوهشي در جامعه مورد تحقيق شكاف تحقيقاتي وجود دارد. هدف: اين پژوهش باهدف بررسي نقش فراشناخت، تحمل ابهام و انعطاف‌پذيري روانشناختي در پيش‌بيني تاب‌آوري در همسران شهداي استان البرز انجام شد. روش: روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه همسران شهدا در سال 1401- 1400 بود. 451 نفر از طريق روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه هاي فراشناخت ولز و كاترايت هاتون (2004)، پرسشنامه پذيرش و عمل بوند و همكاران (2007)، پرسشنامه تحمل ابهام بودنر (1960) و پرسشنامه تاب آوري كونور و همكاران (٢٠٠٣) روي آن ها اجرا شد. تحليل داده ها با استفاده از آزمون تحليل رگرسيون خطي چندگانه انجام شد. يافته ها: مطابق با تحليل داده ها متغيرهاي انعطاف‌پذيري روانشناختي (0/37 =β)، تحمل ابهام (0/25 =β)، وقوف شناختي (0/22 =β)، كنترل ناپذيري و خطرناك بودن افكار (0/19- =β)، و اعتماد شناختي (0/13- =β) به ترتيب نيرومندترين پيش‌بيني كننده‌هاي تاب آوري هستند. علاوه بر اين، انعطاف‌پذيري روانشناختي (F=7/23, P≤0/001)، تحمل ابهام (F=10/6, P≤0/001) و وقوف شناختي (F=19/5, P≤0/001) پيش‌بيني افزايش تاب‌آوري هستند، اما باور به كنترل ناپذيري و خطرناك بودن افكار (F=99/2, P≤0/003) و اعتماد شناختي (F=51/2, P≤0/012) پيش بيني كننده كاهش تاب‌آوري هستند. نتيجه‌گيري: از يافته‌هاي بالا مي‌توان نتيجه گرفت كه فراشناخت، تحمل ابهام و انعطاف پذيري روانشناختي با تاب آوري در ارتباط مستقيم است و موجب افزايش تاب آوري مي شود. تكرار تحقيقات با نمونه هاي بيشتر در گروه هاي ديگر مورد نياز است.