شيوع اختلال كمبود توجه/فزون‌كنشي و مقايسه ابعاد سلامت‌رواني دانشجويان داراي اختلال و بدون اختلال

زمينه: تحقيقات نشان مي‌دهد افراد داراي اختلال كمبود توجه/فزون‌كنشي مشكلات عديده‌اي در زمينه سلامت‌روان تجربه مي‌كنند كه مي‌تواند با خطر تشخيص اشتباه يا ناديده‌گرفته‌شدن و پيامدهاي وخيم‌تر همراه باشد. اين‌درحالي است كه مطالعات داخلي تاكنون به موضوع شيوع اختلال و سلامت‌روان در يك مطالعه مقايسه‌اي، در جامعه مورد مطالعه توجه كمي داشته‌اند. هدف: اهداف پژوهش بررسي ميزان شيوع اختلال در ميان دانشجويان شهر اصفهان و مقايسه سلامت‌رواني دانشجويان داراي اختلال و بدون اختلال بوده است. روش: طرح پژوهش در بخش اول، توصيفي و در بخش دوم علّي - مقايسه‌اي بود و آزمون‌هاي فراواني، ميانگين، انحراف استاندارد، تحليل واريانس و تي مستقل استفاده شد. ابزارهاي مورد استفاده پرسشنامه‌هاي بيش‌فعالي – كاستي ‌توجه ‌بزرگسالان باركلي (2011)، مقياس خودسنجي بيش‌فعالي ‌كمبود توجه بزرگسالان (2005)، سلامت‌روان (1976) و جمعيت‌شناختي بود. حجم نمونه 600  نفر كه براساس روش نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب شدند. يافته‌ها: براساس نقطه‌برش پرسشنامه باركلي، شيوع اختلال در بين دانشجويان 13/5 درصد اما براساس پرسشنامه‌ خودسنجي، 12 درصد بوده است. در بين زنان مبتلا به اختلال، نوع كمبود توجه 18/8 درصد، نوع فزون‌كنشي 4/5 درصد و نوع مختلط 6/33 درصد بود. در بين مردان مبتلا، نوع كمبود توجه 9 درصد، نوع فزون‌كنشي 4/83 درصد و نوع مختلط 7/16 درصدگزارش شد. از نظر مقايسه در خرده‌مقياس‌هاي سلامت‌روان يافته‌ها حاكي از آن بود كه تفاوت پرخاشگري، ترس‌افراطي، حساسيت در رابطه، وسواس، اضطراب و افسردگي بين دوگروه داراي احتمال ابتلا به اختلال كمبود توجه/فزون‌كنشي و بدون احتمال ابتلا اختلال معني‌دار بود ( p 0/05) درحالي‌كه ساير خرده‌مقياس‌ها تفاوت معني‌دار نداشتند. نتيجه‌گيري: احتمال ابتلا به اختلال كمبود توجه/فزون‌كنشي در بين دانشجويان درحال افزايش است. علاوه براين برخي ابعاد سلامت‌روان در دانشجويان مبتلا با همتايان عادي، تفاوت دارند.