نقش ميانجي خودپنداره در رابطه بين كاركردهاي اجرايي و ظرفيت حافظه كاري با عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان دوره اول دبيرستان: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: عملكرد تحصيلي و عوامل مؤثر بر آن به عنوان يكي از متغيرهاي محوري و اساسي در آموزش و پرورش همواره مورد توجه محققان و روان‌شناسان بوده است. هدف از پژوهش حاضر تعيين نقش ميانجي خودپنداره در رابطه بين كاركردهاي اجرايي و ظرفيت حافظه كاري با عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان دوره اول دبيرستان سميرم بود.مواد و روش‌ها: در مطالعه توصيفي حاضر، نمونه‌هاي مورد بررسي 272 نفر از دانش‌آموزان دختر مدارس دوره اول دبيرستان شهر سميرم در سال 1400-1399 بودند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. شركت ‌كنندگان پژوهش، مقياس نقائص كاركردهاي اجرايي نوجوانان Barkly، آزمون حافظه كاري Wechsler ، پرسش‌نامه عملكرد تحصيلي Pham و Taylor و پرسش‌نامه خودپنداره تحصيلي Yesen Chenرا تكميل نمودند. داده‌ها با استفاده از آزمون ضريب همبستگي Pearson، رگرسيون چند متغيره و تحليل مسير، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته‌ها: ميانگين كاركردهاي اجرايي و عملكرد تحصيلي، خودپنداره و حافظه كاري به ترتيب برابر با 63.31، 181.29، 47.2 و 9.45 با انحراف استاندارد 6.71، 4.61، 3.89 و 4.34 به دست آمد. نتايج نشان داد خودپنداره در رابطه كاركردهاي اجرايي و ظرفيت حافظه كاري با عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان دوره اول دبيرستان سميرم نقش ميانجي دارد. هم‌چنين، نتايج نشان داد كه خودپنداره، كاركردهاي اجرايي و حافظه كاري مي‌تواند عملكرد تحصيلي را پيش‌بيني كند (0.001 p).نتيجه‌گيري: با توجه به نقش ميانجي خودپنداره در رابطه با كاركردهاي اجرايي و ظرفيت حافظه كاري پيشنهاد مي‌گردد در جهت بهبود عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گيرد.