كدهاي اخلاقي كنشگري روحانيت در شبكه‌هاي اجتماعي

با ظهور فناوري هاي اطلاعاتي و ارتباطاتي و گسترش اينترنت و شبكه هاي اجتماعي، كنشگري روحانيت شيعه وارد صحنۀ جديدي به‌نام كنشگري مجازي شده است. كنشگري مجازي در بستر فضاي مجازي و شبكه هاي اجتماعي، بين كنشگر و مخاطب صورت مي گيرد. به هرگونه فعاليت روحانيون كه با هدف رساندن پيام دين به مخاطبان در بستر شبكه هاي اجتماعي انجام مي شود، كنشگريروحانيت در شبكه هاي اجتماعي اطلاق مي گردد. كنشگري روحانيت در شبكه هاي اجتماعي، عملي بي‌قيدوشرط نيست، بلكه نيازمند اصول و آيين نامۀ اخلاقي است. اين نوشتار به دنبال آن است كه مهم‌ترين مصاديق اجرايي اصول اخلاقي را به‌عنوان كدهاي اخلاقي در كنشگري روحانيت در شبكه هاي اجتماعي شناسايي و بررسي كند. اين تحقيق از نوع تحقيقات نظري و اسنادي است و از نظر روش گردآوري و تحليل اطلاعات، كيفي محسوب مي‌شود. اطلاعات تحقيق با روش استقرا و مشاهدۀ كنشگران جمع‌آوري و با كمك منابع اسنادي تفسير شده‌اند.