طب عاميانه و بسترهاي اجتماعي‎فرهنگي مؤثر بر آن در عصر صفوي

طب عاميانه در دورۀ صفويه، از برخي زمينه‎ها و بسترهاي متعدد معرفت‎شناختي، فرهنگي و اجتماعي تأثير پذيرفت. از يك طرف، خصلت‎هاي فكري و فرهنگيِ ديرپا، تثبيت‎شده و تاريخي، وضعيت جامعۀ ايرانِ عصر صفوي را به‎مثابۀ جامعه‎اي پيشامدرن تثبيت مي‎كرد و از جانب ديگر، وقوع برخي تحولات سياسي، اجتماعي و فرهنگي در اين دوره، بر وضعيت فرهنگي، نظام باورها، جهان‎بيني‎ها و هنجارها و اعمال طبقات اجتماعي در بستر زندگي روزمره تأثير مي‎گذاشت. اين دو مولفۀ كلان به‎صورت مستقيم و غيرمستقيم، بر وضعيت طب عاميانه در اين دوره تأثير گذاشتند. فرضيۀ اين پژوهش اين است كه طب عاميانۀ دورۀ صفوي، به‎صورت هم‎زمان از مؤلفه‎هايي هم‎چون اسطوره‎اي بودن جامعه، اتكا بر كيهان‎شناسيِ پيشامدرن، غلبۀ علوم غريبه و رويكردهاي مبتني بر طالع‎بيني، رواج گستردۀ خرافه‎گرايي و هم‎چنين وضعيت ساختاريِ علوم، تأثير پذيرفت. تلاش مي‎شود تا به روشي تحليلي، اين مسئله تبيين شود كه بسترهاي مهم و تأثيرگذار بر وضعيت طب عاميانۀ عصر صفوي، از كدام زمينه‎هاي معرفت‎شناختي، فرهنگي و اجتماعي تأثير پذيرفت.