مقايسه تعادل و ثبات مركزي دانش‌آموزان دختر داراي ژنوركورواتوم با گروه سالم

زمينه و هدف: ناهنجاري ژنوركورواتوم (Genu Recurvatum) مي‌تواند با تغيير مكانيك اندام تحتاني، بر تعادل و ثبات اثرگذار باشد. اين مطالعه به منظور مقايسه تعادل و ثبات مركزي دانش‌آموزان دختر داراي ژنوركورواتوم با گروه سالم انجام شد.روش بررسي: اين مطالعه مورد - شاهدي روي دانش‌آموزان دختر داراي ژنوركورواتوم (25 نفر با ميانگين سني 0.6±14.88 سال) و بدون ژنوركورواتوم (25 نفر با ميانگين سني 0±15 سال) مدارس دخترانه دوره متوسطه شهرستان سلماس در استان آذربايجان شرقي طي سال 1397 انجام شد. معيار ناهنجاري ژنوركورواتوم داشتن 5 درجه هايپراكستنشن در زانو بود. اندازه‌گيري تعادل ايستا با تست لك لك و تعادل پويا با تست Y و همچنين ثبات مركزي با تست‌هاي سورنسن، پلانك، پلانك جانبي و نشستن در وضعيت 60 درجه به عمل آمد.يافته‌ها: ميانگين مقادير تعادل ايستا پاي برتر 3.64±19.86 و غيربرتر 4.67±17.16 دانش آموزان گروه شاهد به طور معني‌داري از دانش‌آموزان داراي ژنوركورواتوم (به ترتيب 2.03±14.44 و 1.66±10.53) بيشتر بود (P 0.05). مقادير ميانه تعادل پويا پاي برتر (32.04) و غيربرتر (31.84) دانش آموزان گروه شاهد به طور معني‌داري از دانش آموزان داراي ژنوركورواتوم (به ترتيب 18.96 و 19.16) بيشتر بود (P 0.05). مقادير ميانه ثبات مركزي براي آزمون‌هاي سورنسن، پلانك، پلانك جانبي و نشستن در دانش آموزان گروه شاهد (به ترتيب 30.40 ، 30.58 ، 31.04 و 34.12) به طور معني‌داري از دانش آموزان داراي ژنوركورواتوم (به ترتيب 42.60 ، 20.20 ، 19.96 و 16.88) بيشتر بود (P 0.05).نتيجه‌گيري: تعادل و ثبات مركزي دختران دانش‌آموز داراي ژنوركورواتوم در مقايسه با همتايان بدون اين ناهنجاري، ضعيف ارزيابي شد.