آثار هشت هفته تمرينات مقاومتي بر شاخص هاي كبد چرب ، نيمرخ چربي و مقاومت به انسولين در زنان ديابتي مبتلا به كبد چرب غير الكلي

زمينه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين آثار هشت هفته تمرين مقاومتي بر شاخص‌هاي تركيب بدني، نيمرخ چربي و كبد چرب در زنان ديابتي مبتلا به كبد چرب غير الكلي اجرا شد. روش كار: در اين مطالعه 30 زن ديابتي (سن 8 ± 48 سال، قد 2 ± 158سانتي متر، وزن 8 ±76 كيلوگرم) داراي كبد چرب غير الكلي (درجه دو و سه) شركت كردند و به صورت تصادفي به دو گروه كنترل (15=n) و تمرين (15=n) تقسيم شدند. گروه تمرين، تمرينات مقاومتي عضلات بالاتنه و  پايين تنه را  به صورت سه ست (70 - 50 درصد يك تكرار بيشينه، 16 - 10 تكرار) در هر جلسه و سه جلسه در هر هفته و طي هشت هفته اجرا كردند. از آزمون يك تكرار بيشينه و تكنيك الايزا به ترتيب جهت اندازه گيري قدرت حداكثر عضلات پا و سينه و شاخص‌هاي نيمرخ چربي و كبد چرب استفاده شد. از روش آماري آنوواي دو راهه با  اندازه گيري مكرر جهت تعيين تفاوت‌ها استفاده شد. يافته ‌ها: نتايج تحقيق نشان داد كه متغيرهاي HDL، ALT و AST  تفاوت معناداراي در گروه كنترل در مقايسه درون گروهي داشتند (P 0.05). همچنين در مقايسه بين گروهي نتايج نشان داد كه  تفاوت معناداري در گروه‌هاي كنترل و تمرين در متغيرهاي تركيب بدن ،نيمرخ چربي و كبد چرب وجود دارد (P 0.05). نتيجه‌ گيري: اين نتايج پيشنهاد مي­كنند كه تمرين مقاومتي مي‌تواند از طريق جبران اثرات تخريبي ديابت نوع دو و كبد چرب غير الكلي در متغيرهاي HDL، ALT و AST  سطوح متغيرهاي نيمرخ چربي و آنزيم‌هاي كبدي را به شرايط نرمال نزديك كند.