رابطه راهبردهاي مقابله‌اي و حمايت اجتماعي با اضطراب امتحان دانش‌آموزان در پاندمي كوويد19: نقش واسطه‌اي تاب‌آوري تحصيلي

مقدمه : اين پژوهش به منظور بررسي ارتباط راهبردهاي مقابله‌اي و حمايت اجتماعي با اضطراب امتحان با نقش واسطه‌اي تاب‌آوري تحصيلي انجام گرفت.روش : پژوهش حاضر به شيوه توصيفي از نوع همبستگي مي‌باشد. تمامي دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهرستان كاشان در طول سال تحصيلي 1400-1399 جامعه آماري اين پژوهش را تشكيل مي دهند، كه 316 دانش‌آموز به‌واسطه شيوه نمونه‌گيري خوشه‌اي چند‌مرحله‌اي از ميان اين جامعه انتخاب شدند. به‌منظور جمع‌آوري اطلاعات، پرسشنامه‌ راهبردهاي مقابله‌اي اندلر و پاركر (1990)، مقياس چندبعدي حمايت اجتماعي زيمت و همكاران (1988)، پرسشنامه‌هاي تاب‌آوري تحصيلي مارتين (2003) و اضطراب امتحان اسپيلبرگر (1980) به كار رفتند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم‌افزار AMOS23 و روش مدل‌سازي معادلات ساختاري استفاده شد.نتايج : نتايج نشان داد كه اضطراب امتحان با راهبرد مقابله‌اي مساله‌مدار(r = -0.31, p 0.01)، راهبرد هيجان‌مدار (r = 0.63, p 0.01)، راهبرد حواس‌پرتي (r = 0.18, p 0.01)، راهبرد مشغوليت اجتماعي (r = -0.22, p 0.01)، حمايت اجتماعي (r = -0.23, p 0.01) و تاب‌آوري تحصيلي (r = -0. 63, p 0.01) رابطه معني‌دار دارد. نتايج نشانگر آن بود الگوي پيشنهادي از برازش مطلوبي برخوردار است. براساس گزارش يافته‌هاي يژوهش حاضر مي‌توان گفت تاب‌آوري تحصيلي رابطه بين راهبرد مقابله‌اي مسئله‌مدار، هيجان‌مدار و حمايت اجتماعي را با اضطراب امتحان ميانجي‌گري مي‌كند.بحث و نتيجه ‏گيري : تاب‌آوري تحصيلي در رابطه ميان سبك مقابله‌اي مسئله‌مدار، راهبرد هيجان‌مدار و حمايت اجتماعي با اضطراب امتحان واسطه‌گري مي‌كند. يافته‌ها داراي تلويحات كاربردي براي مشاوران مدرسه و روان‌شناسان تربيتي جهت پيشگيري و كنترل اضطراب امتحان است.