نقش خانواده در شكل‌ گيري مسئوليت‌ پذيري: بررسي نقش واسطه‌ گري نظم‌ بخشي هيجاني

زمينه و هدف: مسئوليت‎پذيري مفهوم و اصطلاح مثبت و بسيار مهم است كه با درك مستقل ان شخص از خويش و با مفهوم انتخاب رابطه‏ي تنگاتنگ و مستقيم دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي نظم‌بخشي‌ هيجاني در رابطه‏ي الگوهاي ارتباطي خانواده با مسئوليت‏پذيري انجام گرديد. روش كار: براي انجام تحقيق تحقيق توصيفي و همبستگي حاضر كه با روش معادلات ساختاري انجام شد از بين دانش‏آموزان دوره‏ دوم متوسطه شهر شيراز  352 نفر (163 پسر و 189 دختر) به عنوان نمونه انتخاب شدند. سپس  پرسشنامه‎هاي الگوهاي ارتباطي خانواده كوئرنر و فيتز پاتريك (2002)، پرسشنامه‏ي تنطيم هيجان گروسو جان (2003) و پرسشنامه مسئوليت‏پذيري سروش (1390) توسط آزمودني ها تكميل شد يافته‌ها: نتايج نشان داد از بين سركوب و ارزيابي مجدد شناختي؛ ارزيابي مجدد شناختي بين جهت‏گيري گفت‏وشنود و جهت‏گيري همنوايي با مسئوليت‎پذيري نقش واسطه‎گري معنادار دارد. وليكن، سركوبي نقش واسطه‏گري معنادار ميان الگوهاي ارتباطي خانواده و مسئوليت‎پذيري ندارد. نتيجه گيري: با توجه به نتايج مي توان بيان كرد كه در جهت‏گيري گفت‏‎وشنود و همنوايي بايد به فرزندان راهبردهاي صحيح تنظيم هيجان آموزش داده شود تا نوجوانان قادر باشند كه مسئوليت‏پذيري بيشتري را تجربه نمايند.