مقايسه‌ي فراواني رفتارهاي تغذيه‌اي در ميانسالان مبتلا به ديابت در مقايسه با افراد سالم در شهر اصفهان

مقدمه: ديابت، يكي از بيماري‌هاي مزمن شايع در بزرگسالان است كه با بسياري از فاكتورها از جمله نوع تغذيه ارتباط دارد. در اين مطالعه بر آن شديم تا به بررسي مقايسه‌اي توزيع فراواني رفتارهاي تغذيه‌اي در ميانسالان مبتلا به ديابت با افراد سالم بپردازيم. روش‌ها: اين مطالعه‌ي مقطعي، بر روي ميانسالان مراجعه‌كننده به مراكز خدمات جامع سلامت شهر اصفهان (افراد 59-30 سال) در سال 95-1394 انجام گرفت. دو گروه داراي ديابت (245 نفر) و بدون ديابت (735 نفر) به شيوه‌ي در دسترس انتخاب شدند و فاكتورهاي تغذيه‌اي در آن‌ها مقايسه شد. يافته‌ها: در مبتلايان به ديابت، مصرف مطلوب لبنيات كمتر است. بر اساس نتايج Logistic regression، مصرف نامطلوب ميوه و سبزي، لبنيات، روغن و نوشيدني‌هاي گازدار با شانس بيشتر ابتلا به ديابت همراه است (نسبت شانس به ترتيب برابر با 1/97، 26/97، 6/4 و 2/01). نتيجه‌گيري: تغيير الگوي تغذيه‌اي در جوامع مي‌تواند شانس ابتلا به بيماري ديابت را افزايش دهد. البته به مطالعات بيشتري جهت بررسي فاكتور‌هاي خطر در بيماران مبتلا به ديابت نياز است.