عوامل تسهيل كننده و بازدارنده‌ي كاهش وزن در نوجوانان مبتلا به اضافه وزن و چاقي: يك مطالعه‌ي كيفي

مقدمه: با توجه به شيوع روزافزون اضافه وزن و چاقي در نوجوانان و همراهي آن با بيماري‌هاي مزمن، اين مطالعه با هدف بررسي عوامل تسهيل‌كننده و بازدارنده‌ي كاهش وزن در نوجوانان مبتلا به اضافه وزن و چاقي انجام گرفت. روش‌ها: اين مطالعه‌ي كيفي، به صورت مصاحبه‌ي فردي با 12 نفر از نوجوانان 12 تا 18 سال موفق و ناموفق در كاهش وزن، از درمانگاه مركز تحقيقات قلب كودكان در پژوهشكده‌ي قلب و عروق اصفهان در سال 1398 انجام گرفت. روش نمونه‌گيري به صورت هدفمند و از روش تجزيه و تحليل كيفي جهت آناليز داده‌ها استفاده شد. يافته‌ها: در مطالعه‌ي حاضر، 7 طبقه شامل اراده و پشتكار، حمايت و تشويق اطرافيان، گرايش به زيبايي، عدم تعجيل براي رسيدن به نتيجه، فعاليت بدني كافي، درك معايب چاقي و فوايد كاهش وزن به عنوان عوامل تسهيل‌كننده و 7 طبقه شامل باورهاي غلط، عدم همكاري خانواده در اصلاح سبك زندگي، عدم اطلاع از عوارض چاقي، نگراني از ايجاد محدوديت در رژيم غذايي، اولويت تحصيل در خانواده، عدم مديريت و نظارت بر بوفه‌ي مدارس، رفتارهاي نادرست والدين در برخورد با نوجوانان مبتلا به اضافه وزن و چاقي و آسيب‌هاي رواني آن‌ها به عنوان مهم‌ترين عوامل بازدارنده‌ي كاهش وزن نام برده شد. نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد، عوامل فردي، محيطي، خانوادگي و تعامل بين آن‌ها، نقش مهمي در كاهش وزن نوجوانان دارد. از اين نتايج مي‌توان در برنامه‌ريزي‌هاي ارتقاء سلامت با هدف ترويج سبك زندگي سالم و پيشگيري از اضافه وزن و چاقي در نوجوانان استفاده كرد.