شناسايي و اولويت‌بندي مسائل زنجيره‌تأمين صنايع چوب و كاغذ ايران و ارائه راهكارهاي بهبود با رويكرد QFD و تصميم‌گيري چندمعياره

صنعت چوب و كاغذ يكي از صنايع با قدمت تاريخي است كه از سطح بالايي در درآمدزايي و اشتغال برخوردار است. زنجيره‌تأمين اين صنعت از بهره‌برداري منابع طبيعي و زراعت چوب تا كارخانه‌هاي صنعتي توليد تخته‌هاي چوبي و كارگاه‌هاي توليد محصولات چوبي و كاغذي را شامل مي‌شود. زنجيره‌تأمين صنعت چوب و كاغذ در كشور ايران درگير چالش‌هايي است كه باعث كاهش بهره‌وري اين صنعت شده است. اين پژوهش با استفاده از رويكرد تلفيقي مبتني بر تكنيك گسترش عملكرد كيفيت (QFD^2) و روش‌هاي تصميم‌گيري چندمعياره، به شناسايي مهم‌ترين مسائل زنجيره‌تأمين صنعت چوب و كاغذ در ايران و ارائه راهكارهاي بهبود مناسب مي‌پردازد. در اين راستا، با مرور ادبيات تحقيق، 45 مسأله در حوزه صنعت چوب و كاغذ شناسايي و با استفاده از روش تاپسيس باتوجه ‌به 4 معيار سطح تأثيرگذاري بر توليد، قيمت، فروش و كيفيت، رتبه‌بندي شدند. در اين مرحله 23 مسأله براي ورود به ماتريس خانه كيفيت در QFD انتخاب و براي رفع و بهبود آن‌ها 12 راهكار ارائه شده است. همچنين وزن نهايي مسائل و راهكارها و همبستگي بين راهكارها باتوجه‌ به ماتريس خانه كيفيت شناسايي شدند. نتايج نشان مي‌دهد كه مهم‌ترين مسائل پيش‌روي صنعت چوب، عدم وجود آمار مناسب و دقيق از توليد، مشكلات فراوان و قوانين دست‌وپاگير در فرآيند دريافت تسهيلات بانكي، عدم نظارت بخش‌هاي دولتي بر بازار چوب و پايين بودن آگاهي توليدكنندگان از بازار چوب است. همچنين مهم‌ترين راهكارهاي بهبود، كاشت درختان زودرس، تأمين مواد اوليه جهت ساختار چوب، ايجاد شهرك‌ها و خوشه‌هاي صنعتي مرتبط با محصولات چوبي، تخصيص منابع دولتي بر بازار، نظارت بيشتر دستگاه‌هاي دولتي بر محصولات چوبي و ايجاد استانداردهاي لازم هستند. قابل‌توجه است كه براي اجراي راهكارها، بايد به همبستگي بين راهكارها توجه نمود و تأثير هم‌افزايي در اجراي راهكارها نيز درنظر گرفته شود.