عوامل مؤثر بر مهارت هاي ارتباط اجتماعي دانشجويان (دانشگاه علوم انتظامي امين)

زمينه و هدف: مهارت ارتباط اجتماعي از توانمندي‌هاي پليس است. اين تحقيق با هدف شناسايي عوامل مؤثر بر مهارت‌هاي ارتباط اجتماعي دانشجويان دانشگاه علوم انتظامي مشتمل بر عوامل فردي، محيطي، مقررات و ضوابط دانشجويي، تعاملات (فرماندهان - اساتيد) و عوامل تربيتي انجام شده است.روش: تحقيق كاربردي و با روش توصيفي استنباطي از نوع پيمايش و در جامعه آماري دانشجويان دختر و پسر كارداني و كارشناسي رسته‌هاي راهور، اطلاعات و آگاهي، انتظامي با حجم نمونه 300 نفر به روش كوكران و نمونه­ گيري خوشه­ اي به نسبت جمعيت دانشكده‌ها و مقاطع تحصيلي و انتخاب نمونه­ ها به­ طور تصادفي انجام شده است. ابزار اندازه‌گيري، پرسشنامه استاندارد مهارت ارتباطي و پرسشنامه محقق­ساخته با اعتبار و همبستگي دروني به روش محتوايي و پايايي با استفاده از آلفاي كرونباخ  0/9 محاسبه شد.يافته‌ها: مهارت ارتباطي 7 درصد دانشجويان پايين، 51/3 درصد متوسط (توأم با مشكل) و 48 درصد در سطح مطلوب است. بر اساس مقدار آزمون R و ضريب بتاي استاندارد شده و سطح معناداري با اطمينان 95 درصد، 615/. از تغييرات متغير وابسته توسط متغيرهاي مستقل تبيين شده است.نتيجه‌گيري: ميزان اثرگذاري متغيرها به ترتيب تعاملات دانشگاهي، مقررات و ضوابط، عوامل تربيتي، عوامل محيطي و عوامل شخصيتي است. اين نتيجه توجه به چگونگي قوانين و مقررات دانشگاهي، تعاملات دانشگاهي و عوامل تربيتي در سطح دانشگاه را ضروري مي سازد.