نظام آينده پژوهي راهبردي نيروي انتظامي

زمينه و هدف: حوزه محيطي نيروي انتظامي به‌واسطه فناوري هاي نوپديد، بسيار پيچيده، مبهم، داراي عدم قطعيت و پويا است و بايد علاوه بر توانايي مديريت تغييرات تدريجي، گسستگي‌ها را به سرعت تشخيص و مديريت نمايد. پاسخگويي به شرايط جديد نيازمند سازماني پويا، منعطف و داراي توان تصميم و عكس العمل سريع در برابر شرايط متغيير محيطي است و اين امر به طور محسوسي بر ثبات سيستم سياسي و محبوبيت حاكميت اثر مي گذارد.روش: در اين پژوهش از روش‌هاي كمي و كيفي (آميخته اكتشافي) جهت تحقق اهداف پژوهش، با مرور نظام مند منابع و انجام مصاحبه‌هاي عميق با ۱۲ نفر از صاحب‌نظران و خبرگان، عناصر نظام آينده پژوهي راهبردي در نيروي انتظامي استخراج شد. در فاز بعد، به اعتباريابي مؤلفه ها و فعاليت ها و تعيين اهميت آنها به كمك ميانگين رتبه و معادلات ساختاري با دريافت نظرات 24  نفر از خبرگان مجرب پرداخته شده است. ميزان آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي تحقيق به ترتيب معادل 742/. و 782/. است.يافته ها: در يافته هاي تحقيق به ارائه فرايند، مؤلفه و فعاليت هاي نظام آينده پژوهي راهبردي در نيروي انتظامي و رتبه بندي آنها در فرايند ورودي در مؤلفه پويش و پايش، فرايند پردازش در مؤلفه تحليل و تفسير، فرايند پردازش در مؤلفه تحليل و تفسير و فرايند بازخورد در مؤلفه پيامدسنجي پرداخته شد. فعاليت هاي نظام آينده پژوهي در مؤلفه هاي مختلف شامل: پويش و پايش حرفه اي، تحليل عوامل كليدي، تحليل پيشران ها،  تحليل علي لايه اي،  شناسايي و تحليل علايم ضعيف تغيير، توسعه قابليت‌هاي آينده (تجهيزات، آموزش، دكترين، سامانه، ساختار و فرايند) و ... هستند.