بررسي روند تغييرات و همبستگي تعداد وقوع گرد و غبار در ايران

پديده گرد و غبار يكي از پديده هاي مخرب و رايج در نواحي خشك و بياباني ايران و جهان است كه آثار زيان باري بر  زندگي انسان و محيط زيست دارد. هدف از اين پژوهش، بررسي آماري تعداد وقوع گرد و غبار براي بازه زماني 1990 تا 2016 براي كل ايران مي باشد. در اين تحقيق تغييرات تعداد وقوع گرد و غبار در ماه هاي سال هاي مورد مطالعه (2016-1990) براي 30 ايستگاه كشور مورد تحليل قرار گرفت و به بررسي همبستگي بين ايستگاه ها در چهار منطقه و كل كشور پرداخته شد. نتايج تعداد وقوع گرد و غبار در فصول مختلف در كشور حاكي از آن است كه تابستان و زمستان به ترتيب بيشترين و كمترين رخداد گرد و غبار را در كشور دارد. هم چنين نتايج نشان دهنده آن است كه ماه هاي جولاي و دسامبر به ترتيب بيش ترين و كم ترين تعداد گرد و غبار را در بيشتر ايستگاه هاي كشور نسبت ماه هاي ديگر دارند. نتايج بررسي ها نشان داد كه زابل و زنجان به ترتيب بيش ترين و كم ترين تعداد گرد و غبار را به ترتيب با 3666 و 130 رخداد در طول سال دارند. نتايج بيان كننده آن است بيشتر ايستگاه هاي كشور داراي همبستگي معني داري از لحاظ وقوع گرد و غبار در سطح 95  و 99 درصد بودند كه حاكي از آن است كه تقريبا بيشتر كشور داراي شرايط مشابه از نظر توفان گرد و غبار مي باشند. نتايج هم چنين حاكي از آن بود كه ايستگاه هايي كه از لحاظ جغرافيايي كه نزديك همديگر بودند داراي ضريب همبستگي بالاتري بودند.