ارزيابي مقايسه‌اي تأثيرخاكستربادي و ميكروسيليس بر روي روند رشد، مقاومت فشاري و مقاومت الكتريكي بتن‌هاي در معرض آب‌هاي ‌كلردار

ﯾﮑﯽ از ﺷﺎﯾﻊﺗﺮﯾﻦ ﺧﻮردﮔﯽﻫﺎ، ﻧﺎﺷﯽ از ﯾﻮنﻫﺎي ﮐﻠﺮاﯾﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ و اﯾﻦ ﯾﻮنﻫﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ از ﻃﺮﯾﻖ ﺳﻨﮕﺪاﻧﻪﻫﺎي آﻟﻮده و ﻣﻮاد اﻓﺰودﻧﯽ ﯾﺎ ﻧﻔﻮذ از ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺧﺎرﺟﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ آبدرﯾﺎ وارد ﺑﺘﻦ ﺷﻮﻧﺪ و اﮔﺮ ﺑﺘﻦ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ آن ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮد، ﻋﻼوه ﺑﺮ اﻓﺖ ﺷﺪﯾﺪ دوام و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺧﻮردﮔﯽ، ﺷﺎﻫﺪ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﺤﺴﻮس ﺑﺮ روي روﻧﺪرﺷﺪ و ﯾﺎ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. در ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ارزﯾﺎﺑﯽ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪاي ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﻘﺎدﯾﺮﻣﺨﺘﻠﻒ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﺑﺎدي و ﻣﯿﮑﺮوﺳﯿﻠﯿﺲ ﺑﺮ روي دوام ﺑﺘﻦ وروﻧﺪرﺷﺪدوام درﺳﻨﯿﻦ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎ اﻧﺠﺎم آزﻣﺎﯾﺸﺎت ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻓﺸﺎري و ﻣﻘﺎوﻣﺖاﻟﮑﺘﺮﯾﮑﯽ ﺑﺘﻦﻫﺎي ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﺎ اﻧﻮاع ﻃﺮح اﺧﺘﻼط درﻣﻌﺮض آبﻫﺎيﮐﻠﺮدار ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻃﺮحﻫﺎي اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻪ دو ﺑﺨﺶ ﺑﺘﻦﻫﺎي ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ و ﺑﺘﻦﻫﺎي داراي ﻣﺎده ﭘﻮزوﻻﻧﯽ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪهاﻧﺪ ﮐﻪ ﻃﺮحﻫﺎي اﺧﺘﻼط ﺑﺘﻦﻫﺎ درﻣﺤﯿﻂﮐﻠﺮﯾﺪي در11 ﮔﺮوه اﺻﻠﯽ دﺳﺘﻪﺑﻨﺪي ﺷﺪهاﺳﺖ و ﻫﺮ ﮔﺮوه ﺷﺎﻣﻞ 8 ﻃﺮح ﺑﺎ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻨﯽ ﭘﻮدرﻫﺎي ﻣﯿﮑﺮوﺳﯿﻠﯿﺲ و ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﺑﺎدي ﺑﺎ درﺻﺪﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻪ ﺟﺎي ﺳﯿﻤﺎن ﺷﺪه و ﻓﻘﻂ ﮔﺮوه اول ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻮاد اﻓﺰودﻧﯽ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺳﯿﻤﺎن، ﺷﺎﻣﻞ ﯾﮏ ﻃﺮح ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻃﺮح ﻣﺒﻨﺎ ﺷﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ 81 ﻃﺮح ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪام ﺷﺎﻣﻞ 4 ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺮاي آزﻣﻮنﻫﺎي ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻓﺸﺎري در ﺳﻨﯿﻦ 28 ،14 ،7 و 42 روزه ﺑﺎ ﺟﻤﻊﮐﻞ 324 ﻃﺮح ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه و ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﺪﻧﺪ. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﻧﺸﺎن داد در ﻣﺤﯿﻂﮐﻠﺮﯾﺪي، ﺑﺘﻦ ﺑﺎ ﺳﻨﮕﺪاﻧﻪ اﺳﺘﺎﻧﺪاردﮐﻪ ﺑﺎﭘﻮزوﻻنﻫﺎي ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﺑﺎدي و ﻣﯿﮑﺮوﺳﯿﻠﯿﺲ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺷﺪه ﻃﺮح اﺧﺘﻼط ﺑﻬﯿﻨﻪاي را اراﺋﻪ ﻧﻤﻮدﮐﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖﺑﺎﻻو دوام-ﺧﻮب و ﺑﺎ ﺻﺮف ﻫﺰﯾﻨﻪﮐﻢ، راداﺷﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاي ﮐﻪ ﺑﯿﺶﺗﺮﯾﻦ وﮐﻢﺗﺮﯾﻦدوام ﺑﺮاي ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻃﺮح 13از ﮔﺮوه3 ﺑﺎ 10% ﻣﯿﮑﺮوﺳﯿﻠﯿﺲ و ﻃﺮح 33 ازﮔﺮوه 5 ﺑﺎ20% ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﺑﺎدي و5% ﻣﯿﮑﺮوﺳﯿﻠﯿﺲ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺷﺎﻫﺪ 6% اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﻘﺎوﻣﺖ و32% ﮐﺎﻫﺶ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﻮد و ﻣﻘﺎوﻣﺖ-اﻟﮑﺘﺮﯾﮑﯽ ﺑﺎ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻨﯽ20% ﻣﯿﮑﺮوﺳﯿﻠﯿﺲ در ﺳﻨﯿﻦ90روزه در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﺳﻨﯿﻦ 28 روزه، 2/46ﺑﺮاﺑﺮ اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺖ.